Wat is EXW?
EXW (Ex Works) is een Incoterm waarbij de enige verplichting van de verkoper is om de goederen beschikbaar te stellen op zijn eigen terrein, fabriek, magazijn of een andere benoemde plaats. De koper regelt al het andere: afhaling, laden, douane-uitvoeraangifte, vracht, verzekering en douane-invoer. EXW geeft de verkoper minimale verantwoordelijkheid en legt maximale verplichtingen bij de koper. Het is van toepassing op alle transportwijzen.
Als een leverancier je een prijs heeft aangeboden met het label “EXW [stad of adres]” en je bent er niet zeker van wat dat voor jou betekent, legt dit artikel het duidelijk uit.
EXW is de meest verkoper-vriendelijke Incoterm die er is. De verkoper doet vrijwel niets anders dan de goederen klaarzetten bij hun eigen magazijn. Al het andere, afhaling, exportdocumentatie, de hele reis en de importdouane aan jouw kant, komt voor jouw rekening als koper.
Dat klinkt eenvoudig. In de praktijk veroorzaakt het echte problemen voor Britse en EU-handelaren, zeker na Brexit. Het gedeelte over nadelen en het Britse gedeelte leggen precies uit waarom.
Hier is de volledige reeks gebeurtenissen onder een EXW-zending, van begin tot eind.
1. Contract overeengekomen. De verkoper en koper komen overeen over EXW-voorwaarden en benoemen een specifieke plaats: bijvoorbeeld, “EXW Verkoper’s Fabriek, Milaan, Italië.” Dat adres is het punt waar de verplichtingen van de verkoper eindigen en die van de koper beginnen.
2. Verkoper bereidt de goederen voor. De verkoper verpakt de goederen (tenzij anders overeengekomen) en maakt ze beschikbaar voor afhaling op de benoemde plaats op de afgesproken datum. Dit is het volledige omvang van de verplichting van de verkoper.
3. De verkoper laadt de goederen NIET. Dit verrast veel mensen. Onder EXW is de verkoper niet verplicht de goederen op het voertuig van de koper te laden. Laden is de verantwoordelijkheid van de koper, tenzij de partijen anders overeenkomen in het contract. De verkoper zorgt er simpelweg voor dat de goederen klaarstaan.
4. Koper regelt afhaling. De koper stuurt zijn eigen transport, een transporteur, expediteurs of koerier, om de goederen op te halen bij de verkoper.
5. Koper regelt douane-uitvoeraangifte. Dit is de meest problematische stap. In het land van de verkoper moet de koper de douane-uitvoeraangifte regelen. De koper, niet de verkoper, moet de uitvoeraangifte indienen. In de praktijk zal een koper die in het VK gevestigd is en goederen ophaalt bij een Italiaanse leverancier, dit moeilijk vinden. De koper heeft mogelijk niet de juridische status om als exporteur in Italië op te treden, heeft mogelijk geen Europese EORI-nummer en heeft mogelijk geen relatie met een Italiaanse douaneagent.
6. Koper regelt hoofdvracht. De koper sluit een contract met de vervoerder en betaalt vrachtkosten voor de gehele reis, van de locatie van de verkoper tot de bestemming van de koper.
7. Koper regelt verzekering. De verkoper heeft geen verplichting om verzekering te regelen onder EXW. De koper regelt zijn eigen vrachtverzekering als hij dekking wil.
8. Transport. De goederen reizen volledig onder risico en op kosten van de koper.
9. Koper regelt douane-invoeraangifte. Bij aankomst in het VK regelt de koper de douane-invoer van de goederen, betaalt hij de Britse invoerrechten en Britse btw, en dient hij een aangifte in via de UK Customs Declaration Service (CDS). De koper heeft hiervoor een Brits EORI-nummer nodig.
10. Levering aan het adres van de koper. De koper neemt de goederen in ontvangst. De zending is voltooid.
| Verantwoordelijkheid | Verkoper | Koper |
|---|---|---|
| Verpakken van de goederen | Ja (tenzij anders overeengekomen) | Nee |
| Goederen beschikbaar stellen op benoemde plaats | Ja | Nee |
| Laden van goederen op voertuig koper | Nee (tenzij overeengekomen) | Ja |
| Douane-uitvoeraangifte | Nee | Ja |
| Exportrechten en belastingen | Nee | Ja |
| Hoofdvracht vanaf locatie verkoper | Nee | Ja |
| Vrachtverzekering | Geen verplichting | Ja — koper moet eigen dekking regelen |
| Risico op verlies of schade | Eindigt wanneer goederen beschikbaar zijn op locatie | Vanaf het moment dat goederen beschikbaar zijn |
| Douane-invoeraangifte | Nee | Ja |
| Invoerrechten en invoer-btw | Nee | Ja |
| Last-mile levering aan adres koper | Nee | Ja |
Het fundamentele punt van EXW: de taak van de verkoper eindigt op het moment dat de goederen klaarstaan op hun locatie. Alles daarna is het probleem en de kosten van de koper.
Wanneer een leverancier een prijs aanbiedt op EXW-voorwaarden, dekt de prijs een zeer beperkt aantal zaken.
Wat de EXW-prijs van de verkoper omvat:
Dat is het. De EXW-prijs is in wezen de af-fabriek prijs van de goederen.
Wat de koper apart moet regelen en betalen:
Een kostenvoorbeeld in de praktijk:
Een Britse retailer koopt machineonderdelen van een fabrikant in Duitsland op EXW-voorwaarden. De onderdelen zijn gewaardeerd op £10.000. De EXW-prijs is £10.000. Daarnaast betaalt de retailer: een transporteur om op te halen uit Duitsland en te leveren in het VK (ongeveer £900–£1.500 voor een volle lading, afhankelijk van afstand en gewicht), vrachtverzekering (ongeveer £50–£150 voor deze waarde), Britse douane-afhandeling via een expediteur (£150–£300), Britse invoerrechten (0% voor de meeste machineonderdelen uit Duitsland onder de Britse-EU Handelsovereenkomst, maar rechten kunnen van toepassing zijn op goederen uit andere landen), en Britse invoer-btw van 20% (£2.000, doorgaans terug te vorderen door btw-geregistreerde bedrijven). Geen van deze kosten zit in de EXW-prijs.
Onder EXW gaat het risico over van de verkoper op de koper op het vroegst mogelijke punt van enige Incoterm, het moment dat de goederen beschikbaar worden gesteld voor afhaling op de benoemde locatie van de verkoper.
De goederen hoeven niet geladen te zijn. Ze hoeven niet in handen van de koper te zijn. Ze moeten simpelweg klaar zijn voor afhaling. Vanaf dat moment, als er iets mee gebeurt, diefstal, schade, brand, is het het financiële verlies van de koper.
Wat dit in gewoon Nederlands betekent:
Als een verkoper in Frankrijk op maandagochtend goederen beschikbaar stelt in zijn magazijn en de vrachtwagen van de koper pas op woensdag arriveert, en op dinsdagnacht vat het magazijn vlam, dan draagt de koper het verlies. Het risico ging over op maandag toen de goederen beschikbaar werden gesteld, niet toen de vrachtwagen ze daadwerkelijk ophaalde.
Dit is eerder dan veel kopers verwachten. De goederen hebben het gebouw van de verkoper nog niet verlaten. Ze zijn nog niet geladen. Maar de koper draagt het risico al.
Voor binnenlandse handel binnen hetzelfde land is dit beheersbaar. Voor internationale handel, vooral Britse kopers die goederen ophalen bij EU-leveranciers na Brexit, kan de kloof tussen “goederen beschikbaar” en “goederen in uw handen” dagenlange vertragingen aan grenzen met zich meebrengen, en de koper draagt al dat risico.
Onder EXW heeft de verkoper geen verplichting om verzekering te regelen. De gehele verzekeringsverantwoordelijkheid ligt bij de koper.
De koper draagt risico vanaf het moment dat de goederen beschikbaar zijn op de locatie van de verkoper. Dat betekent dat de koper dekking nodig heeft vanaf dat punt, ook terwijl de goederen nog bij de fabriek van de verkoper staan te wachten op afhaling.
Welk type verzekering heeft een koper nodig onder EXW?
Je moet een vrachtverzekeringspolis afsluiten die dekt:
Institute Cargo Clauses A (all-risks dekking) is de meest uitgebreide optie en is geschikt voor de meeste commerciële zendingen. Als je goederen fragiel, waardevol of over lange afstanden worden verzonden, is Clauses A de kosten waard.
Ga er niet van uit dat je dekking hebt als je die niet hebt geregeld. Onder EXW is er geen verzekering, tenzij jij die regelt. Als goederen beschadigd raken bij een verkeersongeval tussen Milaan en Calais, valt het verlies volledig op jou.
Als je regelmatig verzendt, neem dan contact op met een scheepsvrachtverzekeraar of je expediteur over een open polis die elke zending automatisch dekt onder afgesproken voorwaarden. Dit is efficiënter dan individuele polissen per zending afsluiten.
Minimale verplichting en risico. De taak van de verkoper is voltooid wanneer de goederen klaar zijn voor afhaling. Er zijn geen vrachtcontracten te beheren, geen exportaangifte af te handelen en geen verzekering te regelen. Voor verkopers die niet ervaren zijn in logistiek of exportdocumentatie, is deze eenvoud werkelijk aantrekkelijk.
Duidelijke prijsstelling. De EXW-prijs is de af-fabriek prijs van de goederen. Er is geen noodzaak om vracht-, verzekerings- of douanekosten in de offerte te verwerken. Voor kopers die hun eigen expediteurs hebben en hun eigen toeleveringsketen willen beheren, is EXW-prijsstelling eenvoudig te vergelijken.
Geen expediteur nodig. Onder EXW hoeft de verkoper niet om te gaan met vervoerders, rederijen of douaneagenten. Dit vermindert administratieve lasten voor kleine fabrikanten of leveranciers die in volume verkopen aan kopers die hun eigen logistiek beheren.
Nuttig voor binnenlandse verkopen. EXW werkt goed voor binnenlandse handel waar beide partijen zich in hetzelfde land bevinden. De koper haalt af bij de verkoper, en er zijn geen complicaties met douane-uitvoeraangifte.
Controle over productie en verpakking. De verkoper controleert hoe de goederen worden verpakt en wanneer ze klaar zijn. Er is geen druk om te voldoen aan de afhaaltermijn van een vervoerder; de verkoper stelt de koper eenvoudig op de hoogte wanneer de goederen beschikbaar zijn.
Volledige controle over de toeleveringsketen. De koper kiest elke vervoerder, elke expediteur, elke verzekeraar. Als je voorkeurslogistiekpartners en gevestigde tarieven hebt, kun je deze met EXW van begin tot eind gebruiken.
Potentieel lagere totale kosten voor ervaren kopers. Kopers die in grote volumes verzenden en concurrerende vrachtcontracten hebben, kunnen betere tarieven krijgen dan een verkoper namens hen zou regelen. Als je een open scheepsvrachtpolis en een vertrouwde douaneagent hebt, kan EXW resulteren in lagere totale landingskosten dan een Incoterm die door de verkoper wordt beheerd, zoals CIP of DDP.
Transparantie over kosten van de toeleveringsketen. Omdat je alles regelt, zie je elke kostenpost. Er is geen vracht-ops plooien verbergt binnen een CIF- of DDP-prijs.
Werkt met alle modi. EXW is van toepassing, ongeacht of je verzendt per weg, lucht, zee of spoor. Je bent vrij om de modus te kiezen die het beste werkt voor je zending.
Nuttig voor het consolideren van zendingen. Als je inkoopt bij meerdere leveranciers in hetzelfde land en goederen wilt combineren in één container, kun je met EXW je eigen expediteur sturen om bij elke leverancier af te halen en te consolideren in een lokaal vrachtstation voordat je naar het VK verzendt.
Het cruciale btw-probleem, bewijs van uitvoer. Dit is het meest ernstige probleem met EXW voor Britse en EU-verkopers, en het wordt niet goed begrepen.
In het VK (en de EU) kan een verkoper bij de export van goederen de verkoop btw-vrij factureren, dat wil zeggen dat hij 0% btw in rekening brengt in plaats van 20%. Dit is alleen toegestaan als de verkoper kan bewijzen dat de goederen het land daadwerkelijk hebben verlaten.
Onder EXW beheert de koper de douane-uitvoeraangifte. De koper regelt de uitvoeraangifte, gebruikt zijn eigen douaneagent en houdt het bewijs van uitvoer in handen. De verkoper ontvangt dat bewijs mogelijk nooit. HMRC vereist dat Britse verkopers bewijs van export bewaren om de btw-vrije verkoop te rechtvaardigen. Als HMRC de verkoper auditeert en hij geen bewijs van uitvoer kan overleggen, kan HMRC de volledige 20% btw eisen die had moeten worden gefactureerd.
Dit is geen theoretisch risico. Het is een gedocumenteerd probleem dat Britse exporteurs treft die EXW gebruiken. De verkoper heeft de goederen overhandigd, de betaling ontvangen, en de factuur btw-vrij gefactureerd, maar heeft geen bewijs dat de goederen het VK ooit hebben verlaten. Als de koper ze nooit heeft geëxporteerd, of een informele exportroute heeft gebruikt, draagt de verkoper de btw-aansprakelijkheid.
Voor Britse verkopers die exporteren onder EXW is dit een groot juridisch en financieel risico.
Uitvoeraangifte is mogelijk niet mogelijk voor buitenlandse kopers. Een koper uit het VK die goederen ophaalt bij een Franse verkoper, ondervindt een praktisch probleem: hij heeft mogelijk geen juridische status om een uitvoeraangifte in Frankrijk in te dienen. Uitvoeraangiftes in de EU moeten worden gedaan door iemand met een EU EORI-nummer. Een in het VK gevestigde koper heeft dit doorgaans niet. Dit creëert een situatie waarin de partij die wettelijk verantwoordelijk is voor de douane-uitvoeraangifte onder EXW (de koper) wettelijk niet kan presteren.
In de praktijk wordt dit vaak opgelost doordat de expediteur van de verkoper optreedt als indirecte douanevertegenwoordiger, maar dit vervaagt de EXW-verplichtingen en kan aansprakelijkheid voor de verkoper creëren.
Geen controle na overdracht. Zodra de goederen zijn opgehaald, heeft de verkoper geen inzicht meer in wat er met hen gebeurt. Als goederen tijdens het laden beschadigd raken (wat de verantwoordelijkheid van de koper is), heeft de verkoper beperkte mogelijkheden om in te grijpen of te claimen.
Douane-uitvoeraangifte in een buitenlands land is moeilijk. Zoals hierboven besproken, moet de koper de douane-uitvoeraangifte in het land van de verkoper regelen. Als de verkoper in de EU is en de koper in het VK, heeft de koper een EU EORI-nummer nodig om de uitvoeraangifte in te dienen, of moet hij een EU-gebaseerde douaneagent aanstellen om als indirecte douanevertegenwoordiger op te treden. Dit voegt kosten en complexiteit toe die kopers vaak niet verwachten wanneer ze EXW-voorwaarden overeenkomen.
Risico begint voordat de goederen zijn verplaatst. De koper draagt risico vanaf het moment dat de goederen beschikbaar zijn op de locatie van de verkoper. Als er vertraging optreedt tussen “goederen klaar” en “goederen opgehaald”, door een voertuigstoring, een grensvertraging of slechte coördinatie, draagt de koper dat risico gedurende de hele periode.
Laden is het probleem van de koper. De verkoper is niet verplicht goederen op het voertuig van de koper te laden. Als de verkoper een magazijn vol pallets heeft en de vrachtwagen van de koper arriveert met een platte wagen, is elke schade die optreedt tijdens het laadproces van de koper de aansprakelijkheid van de koper.
Verzekering is volledig voor rekening van de koper. Er is geen door de verkoper geregelde verzekering onder EXW. De koper moet zijn eigen dekking vanaf dag één regelen. Nieuwe importeurs die zich hiervan niet bewust zijn, hebben mogelijk geen dekking en ontdekken het gat pas nadat de goederen beschadigd zijn.
Alle douanekosten voor de koper. Naast Britse invoerrechten en Britse btw is de koper verantwoordelijk voor de kosten van de douane-uitvoeraangifte in het land van de verkoper. Dit kunnen douaneagentkosten, exportrechten (zeldzaam maar van toepassing op sommige grondstoffen) en eventuele kosten voor exportvergunningen zijn als de goederen gecontroleerde artikelen zijn.
Complexiteit neemt toe met de afstand. EXW werkt redelijk goed voor binnenlandse handel over korte afstanden. Voor internationale zendingen, met name over de Britse-EU grenzen na Brexit, maken het aantal bewegende delen dat de koper moet beheren (twee sets douaneaangiftes, twee sets douaneagenten, vracht, verzekering, laden) EXW operationeel complex en duur.
EXW werkt het best in een beperkt aantal situaties.
Binnenlandse handel binnen hetzelfde land. Als zowel de verkoper als de koper zich in het VK bevinden, is EXW eenvoudig. Er is geen douane-uitvoeraangifte waarvoor je je zorgen hoeft te maken. De koper stuurt een voertuig, haalt de goederen op en de klus is geklaard.
Wanneer de koper beschikt over geavanceerde logistieke capaciteit. Een grote Britse importeur met eigen expediteur, een gevestigde douaneagent, een open scheepsvrachtpolis en een EU EORI-nummer kan EXW efficiënt vinden; zij controleren elk element van de toeleveringsketen en betalen geen vracht-ops loging van een verkoper.
Bij het consolideren van zendingen van meerdere leveranciers. Als je inkoopt bij verschillende fabrikanten in dezelfde regio en hun goederen wilt combineren in één zending, kun je met EXW je expediteur laten afhalen bij elke leverancier en consolideren op een lokale faciliteit.
Voor monsters of kleine binnenlandse afhalingen. Als je productmonsters ophaalt bij een nabijgelegen leverancier, is EXW de eenvoudigst mogelijke regeling.
Vermijd EXW voor elke grensoverschrijdende zending waarbij je de douane-uitvoeraangifte in het land van de verkoper niet kunt regelen. Als je geen EU EORI-nummer hebt en je koopt van een EU-leverancier, zul je moeite hebben om je verplichting als verantwoordelijke voor de douane-uitvoeraangifte onder EXW na te komen.
Vermijd EXW als Britse verkoper als je bewijs van uitvoer nodig hebt voor btw-vrijstelling. Als je een Britse exporteur bent die verkoopt op EXW-voorwaarden en de koper de uitvoeraangifte beheert, ontvang je mogelijk niet het bewijs van uitvoer dat HMRC vereist. Gebruik in plaats daarvan FCA, dat de verkoper verantwoordelijk houdt voor de douane-uitvoeraangifte en het bewijs van uitvoer behoudt.
Vermijd EXW als je een nieuwe importeur bent zonder gevestigde logistieke partners. Zonder een expediteur, douaneagent en vrachtverzekeringspolis, is het aannemen van alle logistieke verantwoordelijkheden onder EXW riskant.
Vermijd EXW voor waardevolle, kwetsbare of tijdgevoelige goederen tenzij je grondige verzekering en logistieke controle hebt. Het risico gaat extreem vroeg over onder EXW, en vertragingen in de afhaling kunnen waardevolle goederen onbeschermd laten staan.
Vermijd EXW wanneer de douanecomplexiteit na Brexit onhandelbaar zou zijn. De Britse-EU handel vereist nu douaneaangiftes aan beide zijden. Onder EXW zijn beide sets aangiftes het probleem van de koper. Voor een Britse koper die importeert uit Europa betekent dat het inhuren van een Britse douaneagent EN ofwel een EU EORI-nummer hebben ofwel een EU douaneagent aanstellen. FCA verplaatst de douane-uitvoeraangifte terug naar de verkoper, waar het natuurlijker wordt afgehandeld.
Als EXW niet geschikt is voor jouw situatie, is FCA (Free Carrier) meestal de betere optie, vooral voor Britse-EU handel.
Fout 1: Aannemen dat de verkoper de douane-uitvoeraangifte zal regelen.
Onder EXW is de douane-uitvoeraangifte de verantwoordelijkheid van de koper. Veel kopers nemen aan dat het land van de verkoper dit automatisch regelt, of dat de expediteur die ze sturen om af te halen dit zal doen. De expediteur kan helpen, maar de wettelijke verplichting ligt bij de koper. Verduidelijk dit voordat je EXW-voorwaarden overeenkomt.
Fout 2: Britse verkopers vergeten bewijs van uitvoer.
Een verkoop btw-vrij factureren onder EXW zonder een mechanisme te hebben om bewijs van uitvoer te ontvangen, is een ernstige fout. Als HMRC je auditeert en je kunt niet bewijzen dat de goederen het VK hebben verlaten, ben je mogelijk 20% btw verschuldigd over de volledige verkoopwaarde. Voeg een contractuele verplichting toe waarin de koper wordt verplicht exportbewijs te verstrekken, of schakel over op FCA-voorwaarden.
Fout 3: Vergeten vrachtverzekering af te sluiten.
EXW wordt geleverd zonder verzekering. Als goederen beschadigd raken vanaf het moment dat ze beschikbaar zijn op de locatie van de verkoper, is het verlies voor jou. Regel dekking vóór de afhaaldatum, niet erna.
Fout 4: Verantwoordelijkheid voor laden niet verduidelijken.
De verkoper is niet verplicht goederen te laden onder EXW. Als je vrachtwagen arriveert bij de verkoper en verwacht dat de verkoper zijn vorkheftruck gebruikt om het voertuig te laden, gebeurt dit mogelijk niet. Spreek laadregelingen van tevoren af en leg ze vast in het contract.
Fout 5: EXW overeenkomen voor EU-aankopen zonder EU EORI-nummer.
Een Britse koper die afhaalt bij een EU-leverancier onder EXW moet in de EU een uitvoeraangifte indienen. Dat vereist een EU EORI-nummer. Britse EORI-nummers zijn niet geldig in de EU. Als je geen EU EORI-nummer hebt, moet je een in de EU gevestigde douaneagent aanstellen om als indirecte douanevertegenwoordiger op te treden, wat extra kosten en complexiteit met zich meebrengt. Controleer dit voordat je EXW-voorwaarden overeenkomt met een EU-leverancier.
Fout 6: EXW gebruiken waar FCA veiliger zou zijn.
Veel verkopers kiezen EXW omdat het eenvoudiger klinkt. Maar het probleem van bewijs van uitvoer betekent dat EXW verborgen risico’s voor de verkoper creëert. De ICC zelf raadt EXW af voor internationale handel waar douane-uitvoeraangifte vereist is. FCA is bijna altijd de betere keuze.
EXW en FCA (Free Carrier) worden vaak vergeleken omdat beide worden gebruikt wanneer de koper de hoofdvracht wil beheersen. De verschillen ertussen zijn groot en van groot belang in de Britse-EU handel.
| Belangrijk Verschil | EXW | FCA |
|---|---|---|
| Douane-uitvoeraangifte | Verantwoordelijkheid koper | Verantwoordelijkheid verkoper |
| Laden op locatie verkoper | Verantwoordelijkheid koper | Verantwoordelijkheid verkoper (indien benoemde plaats de locatie van de verkoper is) |
| Punt van risico-overdracht | Wanneer goederen beschikbaar zijn op locatie verkoper | Wanneer goederen aan vervoerder koper worden overhandigd (of geladen, indien op locatie verkoper) |
| Bewijs van uitvoer voor btw verkoper | Moeilijk — koper beheert uitvoeraangifte | Verkoper regelt uitvoer — krijgt bewijs vanzelf |
| Geschikt voor internationale handel | Problematisch — koper heeft mogelijk geen rechten voor douane-uitvoeraangifte | Ja — verkoper regelt EU-uitvoer in eigen land |
| EU EORI-nummer vereist door koper | Ja (voor EU-aankopen) | Nee — verkoper regelt EU-uitvoer |
| Geschiktheid na Brexit VK-EU | Slecht | Goed |
De kern van de zaak over EXW vs FCA:
FCA is bijna altijd de betere keuze voor grensoverschrijdende handel. De verkoper regelt de douane-uitvoeraangifte in zijn eigen land, waar hij beter gepositioneerd is, de juridische status heeft en natuurlijke banden heeft met de logistiek. De koper regelt de hoofdvracht, net zoals hij dat zou doen onder EXW.
Het enige echte voordeel van EXW ten opzichte van FCA is dat EXW eenvoudiger is voor de verkoper. Maar die eenvoud creëert problemen voor beide partijen in internationale handel. De ICC beveelt expliciet aan om FCA te overwegen als alternatief voor EXW wanneer douane-uitvoeraangifte vereist is.
EXW en DDP (Delivered Duty Paid) staan aan tegenovergestelde uiteinden van het Incoterms-spectrum. EXW geeft de verkoper minimale verplichting; DDP geeft de koper minimale verplichting.
| Belangrijk Verschil | EXW | DDP |
|---|---|---|
| Douane-uitvoeraangifte | Koper | Verkoper |
| Hoofdvracht | Koper | Verkoper |
| Douane-invoeraangifte | Koper | Verkoper |
| Invoerrechten en invoer-btw | Koper | Verkoper |
| Verplichting verzekering | Koper moet eigen dekking regelen | Verkoper (geen verplichting maar draagt risico) |
| Punt van risico-overdracht | Bij de verkoper (vroegste punt) | Bij de benoemde bestemming van de koper (laatste punt) |
| Wie beheert de toeleveringsketen | Koper | Verkoper |
| Complexiteit voor koper | Hoog | Laagst mogelijke |
| Complexiteit voor verkoper | Laagst mogelijke | Hoog — verkoper moet buitenlandse douane-invoer regelen |
DDP is het spiegelbeeld van EXW. Onder DDP doet de verkoper alles, inclusief de douane-invoer en het betalen van de Britse invoerrechten en btw namens de koper. Voor Britse kopers die importeren van een leverancier die DDP-voorwaarden aanbiedt, klinkt dit aantrekkelijk. Maar het komt met zijn eigen risico’s: de verkoper is mogelijk niet btw-geregistreerd in het VK, kan niet wettelijk optreden als Britse importeur van record, en de DDP-prijs kan een aanzienlijke opslag bevatten op logistieke kosten en invoerrechten.
Voor de meeste Britse importeurs is de praktische middenweg FCA, CIP of DAP, niet de extremen van EXW of DDP.
EXW is van toepassing op alle transportwijzen: weg, zee, lucht en spoor. De Incoterm specificeert niet hoe de goederen moeten reizen.
In de praktijk, omdat EXW het risico en de verantwoordelijkheid overdraagt aan de koper op de locatie van de verkoper, heeft de transportmodus geen enkele invloed op de verkoper. De koper kiest de modus en regelt alles.
Wegtransport: EXW wordt veel gebruikt voor wegtransport, met name voor binnenlandse afhalingen of grensoverschrijdende EU-afhalingen. Na Brexit vereist dit douaneaangiftes in het VK en de EU aan beide zijden.
Luchtvracht: EXW werkt voor luchtvracht. De koper regelt de afhaling bij de verkoper, de levering naar het luchtvrachtstation en de luchtzending zelf.
Zeevervoer: EXW werkt voor containervervoer over zee. De expediteur van de koper haalt de goederen op, regelt het laden van de container en boekt de scheepsruimte. Dit alles is de kosten en verantwoordelijkheid van de koper.
Spoortransport: EXW is ook van toepassing op het spoor, inclusief goederenspoorvervoer voor commerciële zendingen. Minder gebruikelijk in de Britse handel, maar toepasbaar.
Het probleem met douane-uitvoeraangifte geldt ongeacht de modus. Of goederen nu per weg, lucht of zee reizen, de koper moet de douane-uitvoeraangifte in het land van de verkoper regelen voordat ze kunnen worden verplaatst. Dit is consequent het moeilijkste deel van EXW voor grensoverschrijdende kopers.
Nee. EXW is niet veranderd in Incoterms 2020. De regels voor EXW in 2020 zijn functioneel identiek aan die in Incoterms 2010.
De verkoper stelt nog steeds goederen beschikbaar op zijn locatie. De koper regelt al het andere. Risico gaat nog steeds over op het vroegst mogelijke punt.
Wat zei de ICC over EXW in 2020?
Hoewel EXW zelf niet veranderde, nam de ICC een opmerking op in de introductie van Incoterms 2020 die het waard is om te weten. De ICC erkende expliciet de praktische moeilijkheden met EXW voor internationale handel, met name het probleem van douane-uitvoeraangifte. De richtlijnen van de ICC bevelen aan dat partijen overwegen FCA (Free Carrier) te gebruiken als alternatief voor EXW wanneer de transactie douane-uitvoeraangifte omvat.
Dit is significant. De organisatie die de Incoterms-regels opstelt, zegt in feite: EXW creëert problemen in internationale handel; gebruik in plaats daarvan FCA.
De zorg van de ICC richt zich op twee punten. Ten eerste kan de koper mogelijk geen wettelijke exportvergunning of uitvoeraangifte verkrijgen in het land van de verkoper. Ten tweede kan de verkoper geen bewijs van uitvoer verkrijgen voor btw-doeleinden, omdat de koper de uitvoeraangifte beheert.
Moet je nog steeds Incoterms 2020 specificeren in je contracten?
Ja. Specificeer altijd de versie, “EXW [benoemde plaats], Incoterms 2020”, zodat beide partijen weten welke set regels van toepassing is. Dit is belangrijk als er ooit een geschil ontstaat.
EXW creëert specifieke uitdagingen voor de Britse handel, vooral na Brexit aan het einde van 2020.
Je bent verantwoordelijk voor EU-douane-uitvoeraangifte. Sinds Brexit vereisen goederen die van de EU naar het VK worden verplaatst een douane-uitvoeraangifte in de EU-lidstaat vóór vertrek. Onder EXW is dit jouw verantwoordelijkheid als koper. Je hebt ofwel een EU EORI-nummer nodig, ofwel een EU-gebaseerde douaneagent die bereid is op te treden als indirecte douanevertegenwoordiger.
Zonder een EU EORI-nummer kun je zelf geen EU-uitvoeraangifte indienen. Je moet een douaneagent aanstellen in het land van de verkoper, wat extra kosten en complexiteit toevoegt aan wat een eenvoudige aankoop leek.
Jij bent de Britse importeur van record. Jij regelt de Britse douane-invoeraangifte. Je hebt hiervoor een Brits EORI-nummer nodig. Registreer je via HMRC, het duurt doorgaans 3-5 werkdagen. Zonder Brits EORI-nummer kun je commercieel geen goederen in het VK importeren.
Britse invoeraangiftes gaan via CDS. De UK Customs Declaration Service (CDS) heeft in november 2023 het oude CHIEF-systeem vervangen. Alle Britse invoeraangiftes gaan nu via CDS. Je Britse douane-expediteur zou het moeten gebruiken.
Britse invoerrechten zijn van toepassing. Controleer de goederencode voor je goederen en het toepasselijke Britse invoerrechtarief. Voor goederen uit de EU betekent de Britse-EU Handelsovereenkomst dat veel goederen met 0% invoerrecht kunnen worden ingevoerd, maar dit vereist dat de goederen voldoen aan de oorsprongseisen. De richtlijnen van HMRC over hoe Incoterms douanewaardering beïnvloeden, zijn te vinden op gov.uk/guidance/customs-valuation/incoterms.
Britse invoer-btw is van toepassing boven £135. Goederen die in het VK worden ingevoerd met een douanewaarde van meer dan £135 zijn onderworpen aan Britse invoer-btw van 20% aan de grens. Dit zijn de kosten van de koper onder EXW. Btw-geregistreerde Britse bedrijven kunnen dit doorgaans terugvorderen via uitgestelde btw-boekhouding. Als je zending minder dan £135 bedraagt, wordt de invoer-btw geïnd op het moment van verkoop in plaats van aan de grens.
Haven van binnenkomst. Voor zeevervoer uit de EU handelt Felixstowe het grootste deel van de Britse containerimporten af. Voor wegtransport vanuit continentaal Europa via Frankrijk is Dover het belangrijkste Britse toegangspunt. Voor goederen van verder weg is Southampton een belangrijk alternatief.
Het probleem van bewijs van uitvoer is het belangrijkste dat je moet weten.
Britse verkopers kunnen export verkopen voor btw-vrijstelling, dat wil zeggen 0% btw in rekening brengen in plaats van 20% op goederen die daadwerkelijk worden geëxporteerd. HMRC staat dit toe, maar het vereist dat de verkoper bewijs heeft dat de goederen het VK hebben verlaten.
Onder EXW beheert de koper de douane-uitvoeraangifte. De koper dient de uitvoeraangifte in, en het bewijs van uitvoer van HMRC (het vertrekbericht van het Britse uitvoercontrolesysteem) gaat naar de koper, niet naar jou als verkoper.
Als de koper dit niet met je deelt, of als HMRC niet gelooft dat je voldoende bewijs hebt, kan HMRC je belasten voor de btw die had moeten worden gefactureerd. Bij een verkoop van £50.000 is dat een btw-rekening van £10.000 die je niet had verwacht.
Om jezelf te beschermen als Britse EXW-verkoper, moet je het volgende doen: vereis van de koper dat deze je een kopie verstrekt van de uitvoeraangifte en het bewijs van vertrek als contractuele verplichting; of schakel over op FCA-voorwaarden, die jou verantwoordelijk maken voor de douane-uitvoeraangifte en je bewijs van uitvoer opleveren.
Je hebt geen Brits EORI-nummer nodig onder EXW: douane-uitvoeraangifte is de verantwoordelijkheid van de koper. Maar je moet mogelijk meewerken aan het uitvoeraangifteproces als de agent van de koper informatie over de goederen vraagt. In de praktijk vinden veel Britse exporteurs het nuttig om ongeacht de gebruikte Incoterm een Brits EORI-nummer te hebben.
Hier is een concreet uitgewerkt voorbeeld om EXW tastbaar te maken.
Het scenario: Een Brits modemerk. Clifton Clothing, bestelt 5.000 T-shirts bij een fabrikant in Porto, Portugal. De Portugese leverancier citeert EXW-voorwaarden: “EXW Leveranciers Magazijn, Porto, Incoterms 2020.” De factuurwaarde is £15.000.
Wat gebeurt er:
De Portugese fabrikant verpakt de T-shirts en informeert Clifton Clothing dat ze op maandag klaar zijn voor afhaling. Op dat moment. Maandagochtend, wanneer de goederen in het magazijn klaarstaan, gaat het risico over op Clifton Clothing. De goederen zijn nog niet verplaatst. Ze zijn nog steeds in Portugal.
Clifton Clothing heeft al een wegvrachtexpediteur geregeld die tussen Portugal en het VK opereert. De expediteur stuurt op dinsdag een chauffeur naar Porto.
Probleem met douane-uitvoeraangifte: Clifton Clothing heeft geen EU EORI-nummer. Hun in het VK gevestigde expediteur helpt door een Portugese douaneagent aan te stellen om de EU-uitvoeraangifte in te dienen. Dit kost extra £200 en kost tijd om op te zetten. De Portugese agent dient de uitvoeraangifte in. Het bewijs van EU-uitvoer gaat naar de Portugese douaneagent, niet naar Clifton Clothing en niet naar de Portugese fabrikant.
De goederen worden geladen door de chauffeur van Clifton Clothing en de vrachtwagen rijdt noordwaarts door Spanje en Frankrijk naar Calais. Vanuit Calais steekt de vrachtwagen het Kanaal over via de Straat van Dover en arriveert in Dover.
Britse douane-invoer: De Britse douane-expediteur van Clifton Clothing dient de Britse invoeraangifte in via CDS. Clifton Clothing betaalt Britse invoerrechten (0% onder de Britse-EU TCA, afhankelijk van de naleving van de oorsprongsregels), en Britse invoer-btw van 20% op £15.000 = £3.000. Clifton Clothing maakt gebruik van uitgestelde btw-boekhouding, dus de btw wordt uitgesteld tot hun volgende btw-aangifte in plaats van aan de grens te worden betaald.
De goederen arriveren in het magazijn van Clifton Clothing in Bristol. Totale logistieke kosten bovenop de EXW-prijs van £15.000: ongeveer £1.800 voor wegtransport, £200 voor Portugese douaneagent, £250 voor Britse douaneafhandeling, £120 voor vrachtverzekering.
Wat gaat er mis: Clifton Clothing realiseert zich later dat ze hun verkoop niet btw-vrij kunnen factureren als een aankoop van een buitenlandse klant in hun administratie zonder een kopie van de uitvoeraangifte. Ze moeten de Portugese douaneagent achtervolgen voor een kopie van de EU-uitvoeraangifte, die ze uiteindelijk ontvangen, maar het duurt drie weken en verschillende e-mails. Als Clifton Clothing de verkoper was geweest in plaats van de koper onder EXW-voorwaarden, zouden ze hetzelfde probleem hebben gehad vanuit de andere kant: geen bewijs van uitvoer voor HMRC.
De les: EXW legde aanzienlijke logistieke en administratieve verantwoordelijkheid op Clifton Clothing als koper. FCA-voorwaarden, met de Portugese fabrikant die de douane-uitvoeraangifte regelt, zouden het proces hebben vereenvoudigd en het probleem van bewijs van uitvoer volledig hebben opgelost.
EXW staat voor Ex Works. Het is een van de 11 Incoterms 2020-regels gepubliceerd door de International Chamber of Commerce (ICC). Onder EXW is de enige verplichting van de verkoper om de goederen beschikbaar te stellen op zijn benoemde locatie. De koper regelt al het andere, afhaling, douane-uitvoeraangifte, vracht, verzekering en douane-invoer.
De koper. Onder EXW is de douane-uitvoeraangifte in het land van de verkoper de verantwoordelijkheid van de koper. In de praktijk is dit een van de grootste problemen met EXW voor internationale handel. Een Britse koper die goederen ophaalt bij een EU-leverancier heeft mogelijk geen EU EORI-nummer en heeft mogelijk geen juridische status om een EU-uitvoeraangifte in te dienen. Ze zullen een EU-douaneagent moeten aanstellen, wat extra kosten en complexiteit met zich meebrengt.
Nee. Onder EXW is de verkoper niet verplicht goederen op het voertuig van de koper te laden. De verkoper stelt de goederen simpelweg beschikbaar op zijn locatie. Als laden vereist is, is dit de verantwoordelijkheid van de koper, tenzij de partijen expliciet anders overeenkomen in het contract.
Onder EXW regelt de koper de douane-uitvoeraangifte en het laden. Onder FCA (Free Carrier) regelt de verkoper de douane-uitvoeraangifte en het laden (als de benoemde plaats de locatie van de verkoper is). FCA is bijna altijd de betere keuze voor grensoverschrijdende handel. De verkoper is beter gepositioneerd om de douane-uitvoeraangifte in zijn eigen land te regelen, en de verkoper krijgt vanzelf bewijs van uitvoer, wat belangrijk is voor btw-vrijstelling. Zie de vergelijkingstabel in de sectie EXW vs FCA hierboven.
Alleen als de verkoper bewijs kan verkrijgen dat de goederen het VK hebben verlaten. Onder EXW beheert de koper de douane-uitvoeraangifte en gaat het bewijs van uitvoer naar de koper. Als de verkoper dat bewijs niet kan verkrijgen, kan HMRC de verkoper belasten met 20% btw op de verkoop. Dit is een reëel risico. De richtlijnen van HMRC inzake exportbewijsvereisten zijn beschikbaar op gov.uk/guidance/customs-valuation/incoterms. Britse verkopers moeten ofwel van kopers eisen dat ze contractueel exportbewijs verstrekken, ofwel FCA-voorwaarden gebruiken.
Als Britse importeur die koopt op EXW-voorwaarden, ja, je hebt een Brits EORI-nummer nodig om goederen bij aankomst door de Britse douane te laten inklaren. Je hebt mogelijk ook een EU EORI-nummer (of een EU-douaneagent) nodig om de douane-uitvoeraangifte in de EU-lidstaat waar je koopt te regelen. Als Britse verkoper die EXW gebruikt, ben je wettelijk niet verplicht een Brits EORI-nummer te hebben (aangezien de douane-uitvoeraangifte de verantwoordelijkheid van de koper is), maar het hebben ervan is raadzaam voor algemene exportzaken.
De drempel van £135 bepaalt hoe Britse invoer-btw wordt geïnd. Voor goederen met een douanewaarde van £135 of minder wordt Britse invoer-btw geïnd op het moment van verkoop (door de verkoper of marktplaats) in plaats van aan de Britse grens. Voor goederen boven £135, waaronder de meeste commerciële zendingen. Britse invoer-btw van 20% is verschuldigd aan de grens. Onder EXW betaalt de koper dit als onderdeel van zijn importkosten. Btw-geregistreerde Britse bedrijven kunnen uitgestelde btw-boekhouding gebruiken om de betaling uit te stellen.
Niet ideaal voor de meeste kopers of verkopers. Het belangrijkste probleem is de douane-uitvoeraangifte. Onder EXW moet de Britse koper een uitvoeraangifte indienen in de EU-lidstaat waar hij koopt, wat een EU EORI-nummer of de aanstelling van een EU-douaneagent vereist. Na Brexit voegt dit aanzienlijke complexiteit toe in vergelijking met het gebruik van FCA, waarbij de EU-verkoper de EU-uitvoeraangifte in zijn eigen land regelt. Voor de meeste Britse-EU handel is FCA de betere Incoterm.
Artikel: exw-incoterm | ShippingEducation.co.uk | Gepubliceerd juni 2026 | Incoterms 2020
Interne links: FCA Incoterm | DDP Incoterm | CIP Incoterm | Incoterms Uitgelegd
This article is part of a learning path — return to explore more topics.
Keep reading
Wat is een zeecontainer? Een zeecontainer is een gestandaardiseerde stalen doos die is gebouwd om goederen per zee, spoor of weg te vervoeren. Containers zijn
Wat is CPT? Carriage Paid To (CPT) is een Incoterms 2020 regel die van toepassing is op alle transportwijzen. De verkoper betaalt de vrachtkosten naar
Demurrage en Detention Uitgelegd: Wat Het Is, Waarom Het Gebeurt en Hoe U Het Kunt Vermijden Demurrage en detention kosten kunnen van een soepele zending
LCL Vrachtverzending Uitgelegd: De Complete Gids voor Less Than Container Load Wat is LCL? LCL (Less than Container Load) is een type zeevracht waarbij uw
Wat is landed cost? Landed cost is de totale kosten van het verkrijgen van een product van de fabriek van een leverancier tot aan uw
Wat is FCL? FCL staat voor Full Container Load. Het betekent dat u een complete zeecontainer boekt, 20ft, 40ft, of 40ft High Cube, en dat