Wat is DDP?
Levering Vrij van Rechten (DDP) is een Incoterms 2020-regel waarbij de verkoper alle verplichtingen op zich neemt met betrekking tot de zending, exportklaring, internationale vracht, douane-inklaring bij invoer, invoerrechten en levering op de aangewezen bestemming. Het risico gaat over wanneer de goederen op de overeengekomen plaats aankomen en aan de koper ter beschikking worden gesteld. DDP is van toepassing op alle transportwijzen. Het is de Incoterm met de maximale verplichting: de verkoper doet meer onder DDP dan onder enige andere regel van de 2020-set.
Als u ooit een offerte van een leverancier hebt ontvangen met de tekst “alle kosten inbegrepen, geleverd aan uw deur, rechten betaald”, dan was dat DDP. Levering Vrij van Rechten (DDP) is de Incoterm waarbij de verkoper de volledige verantwoordelijkheid op zich neemt om goederen van hun fabriek naar de aangewezen bestemming van de koper te krijgen. De koper wacht simpelweg tot de goederen arriveren.
Voor een nieuwe verzendcoördinator kan DDP de ideale regeling lijken, vooral bij inkoop. Maar het brengt reële complexiteit met zich mee voor de verkoper en verborgen risico’s die beide partijen beïnvloeden. Dit artikel legt alles uit wat u moet weten.
Onder DDP beheert de verkoper bijna elke stap van de toeleveringsketen. Hier is de volledige reeks:
De verkoper draagt alle kosten en alle risico’s van de fabriekspoort tot aan de aangewezen bestemming van de koper. De enige taak van de koper is het ontvangen van de goederen.
| Verantwoordelijkheid | Verkoper | Koper |
|---|---|---|
| Verpakking en voorbereiding | ✅ Ja | ❌ Nee |
| Exportklaring | ✅ Ja | ❌ Nee |
| Exportrechten (indien van toepassing) | ✅ Ja | ❌ Nee |
| Vervoer van oorsprong (fabriek naar haven) | ✅ Ja | ❌ Nee |
| Internationale vracht | ✅ Ja | ❌ Nee |
| Vrachtverzekering | ✅ Keuze verkoper (geen verplichting, maar draagt volledig risico) | ❌ Nee |
| Douane-inklaring bij invoer | ✅ Ja | ❌ Nee |
| Invoerrechten | ✅ Ja | ❌ Nee |
| Btw bij invoer | ✅ Ja | ❌ Nee |
| Levering op laatste kilometers naar aangewezen plaats | ✅ Ja | ❌ Nee |
| Lossen op de bestemming | ❌ Nee (tenzij anders overeengekomen) | ✅ Ja |
Het belangrijkste om te onthouden: onder DDP is de verkoper verantwoordelijk voor alles behalve het lossen. Dit maakt DDP de meest verkoper-zware Incoterm in de gehele 2020-set. De koper draagt bijna geen verplichtingen, wat geweldig klinkt voor kopers, maar ernstige uitdagingen creëert voor verkopers die actief zijn op een buitenlandse markt.
Wanneer een verkoper een DDP-prijs citeert, moet die prijs al het volgende omvatten:
Inbegrepen in de DDP-prijs:
– Verpakking en voorbereiding van oorsprong
– Vervoer van oorsprong van de vestiging van de verkoper naar de haven of vertrekpunt
– Kosten en documentatie voor exportklaring
– Internationale vracht (zee, lucht, weg of multimodale)
– Vrachtverzekering (indien de verkoper ervoor kiest deze te regelen, wat hij meestal zou moeten doen, aangezien hij alle risico’s draagt)
– Kosten voor douane-inklaring bij invoer
– Invoerrechten en douanetarieven op de bestemming
– Btw bij invoer (of equivalent belastingtarief) op de bestemming
– Vervoer van de bestemminghaven of -terminal naar de aangewezen plaats
Niet inbegrepen in de DDP-prijs:
– Lossen op de bestemming (tenzij afzonderlijk overeengekomen)
– Eventuele extra opslagkosten op de bestemming als de koper niet beschikbaar is om te ontvangen
Een Brits bedrijf dat elektronica koopt van een Chinese fabrikant onder DDP voor £45.000 per zending, mag verwachten dat al het bovenstaande is inbegrepen; ze ontvangen de goederen in hun magazijn in de Midlands zonder verdere betalingen, behalve het lossen.
Het transparantierisico voor kopers: de DDP-prijs bundelt alles samen. U kunt niet zien wat de verkoper heeft betaald aan rechten, btw of vracht. Dit is van belang voor transfer pricing en auditdoeleinden.
Onder DDP gaat het risico over van de verkoper op de koper op de aangewezen plaats van bestemming, op het moment dat de goederen aan de koper ter beschikking worden gesteld, klaar voor lossing.
In gewoon Nederlands: als er iets misgaat met de goederen voordat ze op de afgesproken bestemming aankomen, schade tijdens het laden in Shanghai, verlies op zee, diefstal bij een transit-hub, dan komt dat verlies voor rekening van de verkoper.
De verkoper draagt het risico van zijn vestiging tot aan de deur van de koper. Dit is de breedste mogelijke risicoblootstelling voor een verkoper onder enige Incoterm.
Een concreet voorbeeld: een Britse retailer bestelt 2.000 eenheden consumentengoederen van een fabriek in Guangzhou, China, op DDP-termen, aangewezen bestemming: het distributiecentrum van de retailer in Birmingham. De goederen worden geladen op een schip in de haven van Yantian. Tijdens de oversteek van de Stille Oceaan raakt de container beschadigd door zware zee. Onder DDP komt dat verlies volledig voor rekening van de Chinese verkoper, de koper heeft geen enkele blootstelling.
Daarom moeten DDP-verkopers een uitgebreide vrachtverzekering afsluiten, hoewel de Incoterm geen minimumniveau voorschrijft.
DDP legt geen verplichte verzekeringsplicht op aan beide partijen. Aangezien de verkoper echter alle risico’s van oorsprong tot de aangewezen bestemming draagt, neemt elke verkoper die DDP gebruikt zonder uitgebreide verzekering een enorm risico.
Voor verkopers die DDP gebruiken:
Sluit een vrachtverzekering af op ten minste het niveau van Institute Cargo Clauses A (Alle Risico’s). Clauses A dekt verlies of schade door vrijwel elke oorzaak (met standaard uitsluitingen voor inherente gebreken, vertraging en opzettelijk wangedrag). Dit is het breedste standaardniveau van maritieme vrachtdekking dat beschikbaar is.
Vermijd Clauses C (het minimumniveau dat vereist is onder CIF, ter vergelijking). Clauses C dekt alleen benoemde gevaren, catastrofale gebeurtenissen zoals brand of zinken van het schip. Alledaagse schade aan de lading door verkeerde behandeling, vocht of diefstal zou niet gedekt zijn.
Voor kopers onder DDP:
In theorie hoeft u geen verzekering af te sluiten, de verkoper draagt het risico. In de praktijk moet u schriftelijk bevestigen dat de verkoper vrachtverzekering heeft afgesloten. Als de verkoper failliet gaat of de verzekeringsclaim mislukt, heeft u mogelijk geen verhaal voor verloren of beschadigde goederen.
Een praktische opmerking: vraag altijd een kopie van het verzekeringscertificaat van de verkoper voordat u verzendt. “De verkoper heeft een verzekering” en “de verkoper heeft een adequate, betaalde verzekering” zijn niet hetzelfde.
1. Mogelijkheid tot premium pricing. Verkopers die DDP aanbieden, kunnen een hogere totale prijs vragen die alle kosten en een winstmarge op logistiek omvat. Als u uw vracht- en douanerechten goed kent, kan DDP winstgevender zijn dan FOB of CIF.
2. Controle over de toeleveringsketen. De verkoper controleert elke stap, hij kiest de expediteur, de vervoerder en de douane-expediteur. Dit vermindert het risico dat de koper een ondermaatse leverancier kiest die de goederen beschadigt en vervolgens claimt bij de verkoper.
3. Aantrekkelijk voor onervaren kopers. Kopers die geen douane-infrastructuur hebben, geen EORI-nummer (Economic Operators Registration and Identification number), geen douane-expediteur, geen toegang tot CDS, vinden DDP uiterst aantrekkelijk. Dit kan een echt concurrentievoordeel zijn in B2C-markten en e-commerce.
4. Eenvoud van commerciële relatie. Eén prijs. Eén leverpunt. Geen discussies over wie wat verschuldigd is na aankomst van de goederen. Voor langdurige relaties creëert DDP een schone, herhaalbare regeling.
5. Competitief in markten met hoge invoerrechten. Als u de importtarieven van een bestemmingsland beter kent dan uw koper, kunt u DDP efficiënt prijzen en presenteren als een waardetoevoegende dienst.
1. Geen douanebetrokkenheid. De koper heeft geen EORI-nummer nodig voor de invoer, geen douane-expediteur, en dient niets in bij HMRC of de belastingdienst van het bestemmingsland. Alles wordt door de verkoper afgehandeld.
2. Voorspelbare totale gelande kosten. De DDP-prijs is all-in. Geen verrassingen aan de grens. Geen onverwachte douanerekeningen die zes weken na de goederen arriveren. Budgettering en cashflowplanning worden eenvoudig.
3. Geen risico op douanevertraging. Douane-inklaring bij invoer kan goederen dagen of weken vasthouden, en de kosten (opslag, demurrage in de haven) vallen ten laste van degene die verantwoordelijk is voor de inklaring. Onder DDP is dat de verkoper.
4. Geschikt voor bedrijven zonder handelsdeskundigheid. Een kleine Britse retailer die voor het eerst goederen importeert uit Azië, hoeft de douaneprocedure niet te leren om DDP te gebruiken. De verkoper regelt het allemaal.
5. Geen noodzaak om de exportvereisten van het land van oorsprong te begrijpen. Onder EXW (Ex Works) regelt de koper de exportklaring in het land van de verkoper, wat juridisch problematisch kan zijn. Onder DDP regelt de verkoper de exportvereisten van zijn eigen land.
1. btw-registratie in het bestemmingsland.
Onder DDP is de verkoper de importeur van record in het bestemmingsland. In EU-lidstaten na Brexit betekent dit dat Britse verkopers doorgaans btw-geregistreerd moeten zijn in het land waar ze douane-inklaring doen. Een Britse verkoper die DDP naar Duitsland verzendt, wordt verantwoordelijk voor de Duitse btw-registratie, Duitse btw-aangiften en alle bijbehorende naleving. In sommige EU-landen is ook een fiscaal vertegenwoordiger vereist, een lokale entiteit die hoofdelijk aansprakelijk is voor de btw. Dit is duur, tijdrovend en juridisch complex.
2. Aansprakelijkheid voor invoerrechten in een buitenlandse jurisdictie.
De verkoper betaalt invoerrechten in een land dat hij mogelijk niet volledig begrijpt. Fouten in tariefclassificatie, geschillen over oorsprong of douaneaudits vallen ten laste van de verkoper, niet de koper. Als douaneautoriteiten de aangegeven waarde betwisten, wordt de verkoper geconfronteerd met een douanerekening en mogelijk een boete, in een buitenlands land.
3. Incompatibiliteit met accreditieven.
Veel banken zullen geen accreditief afgeven voor DDP-transacties. Accreditatieven vereisen doorgaans dat de verkoper scheepvaartdocumenten (bijv. een vrachtbrief aan boord) overlegt om betaling te ontvangen. Onder DDP is het betalingsevenement vaak de levering, die weken na het genereren van documenten kan plaatsvinden. Dit beperkt het gebruik van DDP in handelsfinanciering.
4. Douanevertragingen op de bestemming, kosten voor de verkoper.
Als goederen worden vastgehouden voor inspectie in de bestemmingshaven, lopen demurrage- en opslagkosten op ten laste van de verkoper. Een douaneblokkade in Felixstowe die drie dagen duurt, kan honderden ponden aan havenopslag kosten. Onder DDP draagt de verkoper die kosten.
5. Risico op valuta- en douanetariefschommelingen.
De invoerrechten kunnen veranderen. Als u een DDP-contract baseert op een douanetarief van 6% en het tarief stijgt naar 9% voordat de goederen arriveren, absorbeert u het verschil.
1. Geen inzicht in betaalde rechten.
U weet niet wat de verkoper heeft aangegeven als douanewaarde, welk douanetarief hij heeft toegepast, of de classificatie correct was. HMRC kan uw administratie auditen en vaststellen dat de goederen te laag zijn gewaardeerd voor douanedoeleinden, ook al was de fout van de verkoper. Het auditrisico ligt niet altijd volledig bij de importeur van record.
2. Geen controle over het douaneproces.
Als goederen aan de grens worden vertraagd, kunt u niet ingrijpen. De douane-expediteur van de verkoper regelt de vrijgave, en u heeft geen relatie met hen en geen mogelijkheid om uw zending voorrang te geven.
3. Risico op onderwaardering van goederen door de verkoper voor douanedoeleinden.
Sommige verkopers onderschatten de waarde van goederen op de douaneaangifte om de rechten die ze betalen te verminderen. Dit is fraude in het bestemmingsland. Als koper kunt u goederen ontvangen die tegen een onjuiste waarde zijn vrijgegeven, wat compliance-risico’s voor uw eigen administratie creëert.
4. Afhankelijkheid van de logistieke prestaties van de verkoper.
Onder DDP heeft u alle controle uit handen gegeven. Als de expediteur van de verkoper een fout maakt, een afvaart mist of een document verliest, heeft u geen directe verhaal, alleen een commerciële claim tegen de verkoper.
5. Mogelijk niet geschikt voor gereguleerde goederen.
Bepaalde goederen vereisen dat de importeur van record specifieke vergunningen of certificaten bezit (farmaceutica, gecontroleerde stoffen, voedselimporten die goedkeuring van Britse havengezondheidsdiensten vereisen). Als de verkoper deze als buitenlandse entiteit niet kan bezitten, is DDP juridisch mogelijk mogelijkweg niet mogelijk.
DDP werkt goed wanneer:
DDP is bijzonder gebruikelijk in e-commerce, vooral wanneer een verkoper rechtstreeks aan consumenten levert in een buitenlandse markt. Amazon FBA (Fulfilment by Amazon) zendingen van China naar Britse fulfilmentcentra werken vaak onder DDP-regelingen, omdat Amazon vereist dat de verkoper de importeur van record is.
Dit is een van de meest gezochte vragen over DDP, en een van de minst eerlijk beantwoordde.
Vermijd DDP als u een verkoper bent en:
Vermijd DDP als u een koper bent en:
Het eerlijke antwoord: DDP is aantrekkelijk voor kopers, maar legt enorme en vaak onderschatte verplichtingen op aan verkopers. Veel verkopers gaan akkoord met DDP-voorwaarden zonder de btw-, compliance- en douanerechtenimplicaties volledig te begrijpen, en leveren dan niet correct. Overweeg DAP (Levering op de Plaats) als een minder complex alternatief dat de goederen nog steeds dicht bij de deur van de koper brengt.
Fout 1: De verkoper gaat akkoord met DDP zonder EU btw-registratie.
Een Britse verkoper verzendt DDP naar Duitsland. Hij is de importeur van record in Duitsland, wat betekent dat hij Duitse btw bij invoer verschuldigd is. Zonder Duitse btw-registratie kan hij die btw niet terugvorderen en is hij niet conform. De oplossing: bevestig de btw-vereisten van het bestemmingsland voordat u DDP citeert. Zie de sectie DDP voor Britse Importeurs en Exporteurs.
Fout 2: De aangewezen plaats is vaag.
Een contract zegt “DDP, VK” of “DDP, Londen”. Dit is niet specifiek genoeg. Volgens Incoterms 2020 moet u een exacte plaats, een specifiek adres of terminal benoemen. Vage aangewezen plaatsen leiden tot geschillen over waar de levering is voltooid en wanneer het risico is overgedragen. De oplossing: schrijf altijd “DDP, [volledig adres], [postcode]”.
Fout 3: De koper gaat ervan uit dat DDP betekent dat de verkoper ook zal lossen.
DDP levert goederen op de aangewezen plaats, beschikbaar voor de koper om te lossen. De verkoper is niet verplicht te lossen onder DDP. Als u wilt dat de verkoper lost, heeft u DPU (Levering op de Plaats van Lossing) nodig. De oplossing: specificeer de losverplichtingen afzonderlijk in het contract of schakel over op DPU.
Fout 4: De verkoper regelt geen vrachtverzekering.
De verkoper draagt het risico de hele weg, maar DDP stelt geen minimumverzekering in. Sommige verkopers verzenden DDP onverzekerd, vertrouwend op de beperkte aansprakelijkheid van de vervoerder (die zelden de volledige vrachtwaarde dekt). Een verloren container die £80.000 kost om te vervangen, zonder verzekering, is een einde-van-de-onderneming-gebeurtenis voor een kleine exporteur. De oplossing: regel Institute Cargo Clauses A dekking voor elke DDP-zending.
Fout 5: DDP gebruiken voor goederen onder importcontroles.
Sommige goederen vereisen dat de koper importvergunningen, registraties of goedkeuringen bezit, en deze kunnen niet aan een buitenlandse verkoper worden overgedragen. Als een koper de gelicentieerde importeur moet zijn, is DDP juridisch onmogelijk. De oplossing: bevestig met uw douane-expediteur of DDP is toegestaan voor uw specifieke goederen voordat u het contract ondertekent.
Fout 6: Regime 40 versus Regime 42 voor VK→EU zendingen negeren.
Voor Britse verkopers die DDP naar de EU verzenden via Franse havens of terminals, heeft de douaneregeling (regime code) die bij invoer wordt toegepast, gevolgen voor de btw-behandeling en naleving na levering. Vanaf januari 2026 zijn nieuwe nalevingsvereisten van kracht geworden voor VK→EU DDP-zendingen die Regime 42 gebruiken (waarbij goederen in één EU-lidstaat worden vrijgegeven maar bestemd zijn voor een andere). Als uw goederen door Frankrijk transiteren voordat ze aan een Duitse koper worden geleverd, vraag dan deskundig advies over de juiste regimecode; fouten leiden tot btw-verplichtingen in meerdere lidstaten. De oplossing: informeer uw EU-douane-expediteur vóór verzending over de definitieve bestemming.
DAP (Levering op de Plaats) is het meest natuurlijke alternatief voor DDP. Het verschil is één cruciale verplichting: douane-inklaring en rechten.
| Dimensie | DDP | DAP |
|---|---|---|
| Exportklaring | Verkoper | Verkoper |
| Internationale vracht | Verkoper | Verkoper |
| Douane-inklaring bij invoer | Verkoper | Koper |
| Invoerrechten | Verkoper | Koper |
| Btw bij invoer | Verkoper | Koper |
| Risico-overdrachtspunt | Aangewezen bestemming | Aangewezen bestemming |
| Vereiste btw-registratie verkoper | Vaak ja | Nee |
| Werkt met accreditief | Zelden | Vaker |
Het risico-overdrachtspunt is voor beide hetzelfde, de aangewezen bestemming. Het verschil is puur wie de goederen door de douane op die bestemming regelt (en betaalt).
Kies DDP als de verkoper beschikt over gevestigde douane- en btw-infrastructuur in het bestemmingsland, of als de koper helemaal geen douane-capaciteit heeft.
Kies DAP als de koper zijn eigen EORI-nummer, een douane-expediteur en CDS-toegang heeft, en het importproces wil controleren. DAP is eenvoudiger voor de verkoper en geeft de koper volledig inzicht in wat hij aan rechten betaalt.
Voor de meeste Britse B2B-handel geven ervaren kopers de voorkeur aan DAP. DDP is gebruikelijker in B2C- en e-commerce-contexten waar kopers geen douane-infrastructuur hebben.
DDU, Levering Vrij van Rechten, werd in 2010 uit de Incoterms-regels verwijderd en vervangen door DAP. Het bestaat niet meer officieel. U zult DDU echter nog steeds tegenkomen in contracten, leveranciersoffertes en handelsdatabases, omdat oude gewoonten langzaam sterven.
| Dimensie | DDP | DDU (nu vervangen door DAP) |
|---|---|---|
| Invoerrechten | Verkoper betaalt | Koper betaalt |
| Btw bij invoer | Verkoper betaalt | Koper betaalt |
| Douane-inklaring bij invoer | Verkoper regelt | Koper regelt |
| Risico-overdracht | Aangewezen bestemming | Aangewezen bestemming |
| Nog steeds in Incoterms 2020? | Ja | Nee — gebruik in plaats daarvan DAP |
Als een leverancier u vandaag DDU-voorwaarden aanbiedt, behandel het dan als DAP. Vraag hen om te bevestigen dat de koper (u) verantwoordelijk is voor de douane-inklaring en invoerrechten. Als ze ja zeggen, werkt u effectief onder DAP, en u dient de contracttaal dienovereenkomstig bij te werken.
Onderteken nooit een contract met de tekst DDU zonder te verduidelijken wat het in de praktijk betekent. Het informele gebruik van DDU is inconsistent, sommige leveranciers bedoelen DAP; anderen bedoelen iets dichter bij DDP. Onduidelijkheid in het gebruik van Incoterms leidt tot echte commerciële en juridische geschillen.
DDP is van toepassing op alle transportwijzen: zeevracht, luchtvracht, weg, spoor en multimodale combinaties.
In tegenstelling tot Incoterms die alleen voor zeevracht gelden, zoals FOB, CFR of CIF, legt DDP geen beperking op hoe de goederen reizen. Het wordt gedefinieerd door wat de verkoper doet (alles) in plaats van door de gebruikte methode.
In de praktijk wordt DDP gebruikt voor:
– Zeevracht: Volle containerladingen (FCL) en groupage (LCL) vanuit Azië, de EU of elders naar het VK.
– Luchtvracht: Goederen met hoge waarde en tijdgevoelige goederen waarbij de verkoper de volledige deur-tot-deur-vervoersregeling beheert.
– Wegvracht: VK-EU handel waarbij een wegvervoerder goederen vervoert van de EU-verkoper naar de Britse koper, met de verkoper die de Britse importklaring regelt.
– Koeriersdienst / express: Veel koeriersbedrijven (DHL, FedEx, UPS) bieden effectief DDP-achtige diensten voor kleine zendingen, waarbij ze rechten en btw innen van de afzender voordat ze verzenden.
Voor gecontaineriseerde zeezendingen is DDP technisch compatibel met elke aangewezen bestemming, in tegenstelling tot FOB of CIF is er geen onduidelijkheid over de “scheepsreling”. De verplichtingen van de verkoper eindigen wanneer de goederen op het aangewezen leveringspunt aankomen, ongeacht hoe ze daar gekomen zijn.
Onder Incoterms 2020 is DDP in wezen onveranderd gebleven ten opzichte van de 2010-regels. De kernverplichting, de verkoper levert op de aangewezen bestemming met alle rechten betaald, is hetzelfde.
Twee ontwikkelingen sinds 2020 zijn echter materieel voor Britse bedrijven:
1. Post-Brexit btw-complexiteit (vanaf 1 januari 2021)
Het vertrek van het VK uit de EU-interne markt heeft DDP voor VK-EU handel getransformeerd. Vóór Brexit had een Britse verkoper die DDP binnen de EU-interne markt verzond, geen importrecht of aparte import-btw-procedure te beheren; goederen reisden vrij. Sinds januari 2021 zijn VK-EU zendingen onderworpen aan EU-douane-inklaring, EU-invoerrechten (indien van toepassing) en EU-invoer-btw. Een Britse verkoper die optreedt als importeur van record in Frankrijk, Duitsland of een andere EU-lidstaat wordt nu geconfronteerd met dezelfde verplichtingen als elke exporteur van buiten de EU. Dit is de belangrijkste praktische verandering in hoe DDP functioneert voor Britse bedrijven.
2. Update van Regime 40 / Regime 42 van januari 2026
Vanaf januari 2026 zijn nieuwe nalevingsrichtlijnen van kracht geworden die van invloed zijn op hoe Britse verkopers goederen aangeven bij EU-ingangspunten onder DDP wanneer die goederen naar een tweede EU-lidstaat worden getransporteerd. Douaneregime 40 (vrijgave voor binnenlands gebruik) en Regime 42 (vrijgave voor binnenlands gebruik met btw-opschorting, waarbij goederen naar een andere EU-lidstaat worden verplaatst) hebben verschillende btw-implicaties. Het gebruik van de verkeerde regimecode leidt tot btw-verplichtingen in meerdere landen. Britse verkopers die Franse of Belgische toegangspoorten gebruiken voor goederen bestemd voor elders in de EU, dienen vóór verzending de juiste regeling te bevestigen met hun EU-douane-expediteur.
De Incoterms 2020-tekst zelf heeft DDP niet veranderd. De veranderingen zitten in de handelsomgeving eromheen.
DDP heeft specifieke implicaties voor Britse bedrijven aan beide zijden van de transactie.
Als u een Brits bedrijf bent dat goederen op DDP-termen van een buitenlandse leverancier koopt:
HMRC’s richtlijnen over hoe Incoterms de douanewaardering beïnvloeden, vindt u op gov.uk/guidance/customs-valuation/incoterms (bijgewerkt april 2026). Onder DDP is de douanewaarde de transactiewaarde van de goederen, en HMRC verwacht dat dit een prijs op arm’s length basis weerspiegelt, niet een kunstmatig verlaagd cijfer.
Hier wordt DDP ingewikkeld voor Britse bedrijven:
Het scenario: Een in Manchester gevestigde retailer voor woondecoratie (de koper) bestelt 3.000 eenheden keramisch serviesgoed van een fabrikant in Jingdezhen, China. De overeengekomen Incoterm is DDP, aangewezen bestemming: het magazijn van de retailer in Trafford Park, Manchester.
Wat gebeurt er:
Wat de retailer betaalde: De overeengekomen DDP-prijs, laten we zeggen £38.000 voor de zending. Er komt geen aparte douanerekening. Geen factuur van de expediteur. Geen EORI-nummer nodig. De totale gelande kosten waren de DDP-prijs.
Wat zou er gebeuren als de goederen op zee beschadigd raakten? De verkoper (de Chinese fabrikant) draagt het verlies. Onder DDP was het risico nog niet op de koper overgegaan. De verzekeringsclaim van de fabrikant is aan hen om na te streven. De retailer kan onder het contract levering van onbeschadigde goederen eisen.
Wat betekent DDP in de scheepvaart?
DDP staat voor Levering Vrij van Rechten (Delivered Duty Paid). Het is een Incoterms 2020-regel waarbij de verkoper alle verplichtingen op zich neemt: exportklaring, vracht, importklaring, invoerrechten en levering op de aangewezen bestemming. De koper ontvangt simpelweg de goederen. Het is de Incoterm met de maximale verplichting in de 2020-set.
Waarom moet DDP vermeden worden?
DDP moet vermeden worden wanneer de verkoper geen btw-registratie of importinfrastructuur heeft in het bestemmingsland. Britse verkopers die na Brexit DDP naar EU-lidstaten exporteren, worden geconfronteerd met buitenlandse btw-registratieverplichtingen, verantwoordelijkheden van de fiscale vertegenwoordiger en douanecompliance in een buitenlandse jurisdictie. Verkopers moeten DDP ook vermijden bij het gebruik van accreditatieven; banken accepteren doorgaans geen DDP onder LC-voorwaarden. Zie Wanneer Moet U DDP Vermijden? voor een volledige uiteenzetting.
Wie is verantwoordelijk voor de douane-inklaring onder DDP?
De verkoper. Onder DDP regelt en betaalt de verkoper de douane-inklaring bij invoer in het bestemmingsland. De koper heeft geen EORI-nummer nodig en dient geen douanedocumenten in.
Wat is het verschil tussen DDP en DAP?
Beide Incoterms leveren goederen op de aangewezen plaats. Het verschil zit in de douane-inklaring en invoerrechten: onder DDP regelt en betaalt de verkoper de douane-inklaring en rechten; onder DAP regelt en betaalt de koper deze. Het risico-overdrachtspunt (de aangewezen bestemming) is voor beide hetzelfde. Zie DDP vs DAP.
Is DDP hetzelfde als DDU?
Nee. DDU (Levering Vrij van Rechten, Ongeladen) is in 2010 uit de Incoterms verwijderd en vervangen door DAP. DDU verschijnt nog steeds in contracten en leveranciersoffertes, maar heeft geen officiële Incoterms 2020-status. Onder DDU/DAP regelt de koper de invoerrechten; onder DDP betaalt de verkoper deze. Als een leverancier DDU citeert, verduidelijk dan wat ze bedoelen en werk het contract bij om DAP of DDP correct te gebruiken.
Moeten Britse verkopers zich registreren voor btw bij verkoop DDP naar de EU?
In de meeste gevallen, ja. Wanneer een Britse verkoper optreedt als importeur van record in een EU-lidstaat, wordt hij aansprakelijk voor de import-btw in dat land. Om die btw terug te vorderen (en om conform te zijn), hebben ze doorgaans lokale btw-registratie nodig. Sommige EU-landen vereisen ook dat niet-EU-bedrijven een fiscaal vertegenwoordiger aanstellen. Dit is een van de belangrijkste redenen waarom DDP complex en kostbaar is voor Britse exporteurs na Brexit.
Werkt DDP voor Amazon FBA Britse zendingen?
Ja, en het wordt veel gebruikt. Amazon vereist dat de verkoper de importeur van record is voor goederen die Britse fulfilmentcentra binnenkomen. Onder DDP regelt de verkoper de Britse importklaring, betaalt hij Britse douanerechten en import-btw, en levert af bij het Amazon fulfilmentcentrum. De verkoper treedt in feite op als importeur van record, wat precies is wat Amazon FBA vereist. Een EORI-nummer en een Britse douane-expediteur zijn nodig.
Wat is de £135 de minimis drempel en heeft het invloed op DDP?
Goederen die het VK binnenkomen met een waarde van £135 of minder zijn vrijgesteld van douanerechten. Import-btw is nog steeds van toepassing, maar de douanevrije invoer vereenvoudigt de DDP-kostenberekening voor zendingen met lage waarde. Als uw DDP-goederen minder dan £135 per zending waard zijn, bevestig dan met uw expediteur hoe de import-btw wordt verrekend. HMRC vereist dat deze wordt betaald, zelfs voor douanevrije importen.
This article is part of a learning path — return to explore more topics.
Keep reading
Wat is een HS-code? Een HS-code, een afkorting voor Harmonized System code, is een gestandaardiseerde numerieke classificatie die wordt gebruikt in de internationale handel om
Als u goederen importeert naar het VK vanuit ontwikkelingslanden, kunt u mogelijk minder, of zelfs geen, invoerrechten betalen. Het Developing Countries Trading Scheme (DCTS) van
Wat is mariene vrachtverzekering? Mariene vrachtverzekering is een polis die fysiek verlies of schade aan goederen dekt tijdens transport, over zee, door de lucht, over
Wat is een ATR1-certificaat? Een ATR1-certificaat is een bewegingscertificaat dat wordt gebruikt in de handel tussen Turkije en landen binnen de douane-unie van de EU,
Wat is een commerciële factuur? Een commerciële factuur is het primaire document in internationale handel. Het wordt uitgegeven door de verkoper aan de koper en
Een certificaat van oorsprong is een van de belangrijkste documenten in de internationale handel. Het is ook een van de meest verkeerd begrepen. Als u