Co to jest CIF?
Cost, Insurance and Freight (CIF) to Incoterm, w którym sprzedający pokrywa koszty frachtu morskiego i minimalnego ubezpieczenia ładunku do nazwanego portu docelowego. Ryzyko przechodzi na kupującego, gdy towar zostanie załadowany na pokład statku w porcie załadunku. CIF dotyczy wyłącznie transportu morskiego i śródlądowego wodnego. Jest powszechnie stosowany w handlu towarami masowymi i dostawach surowców, gdzie kupujący akceptuje minimalne ubezpieczenie zorganizowane przez sprzedającego.
Jeśli otrzymałeś od dostawcy ofertę z napisem „CIF Felixstowe” lub „CIF Southampton” i nie masz pewności, co to oznacza, ten artykuł wyjaśnia to prostym językiem.
CIF nakłada na sprzedającego znaczną odpowiedzialność logistyczną. Sprzedający płaci za główny fracht morski i organizuje ubezpieczenie ładunku. Istnieje jednak kluczowa pułapka, która łapie wielu nowych koordynatorów ds. spedycji: sprzedający płaci rachunek za fracht i ubezpieczenie, ale ryzyko utraty lub uszkodzenia przechodzi na Ciebie, kupującego, gdy towar zostanie załadowany na pokład statku w porcie załadunku. Towar może być jeszcze daleko od Wielkiej Brytanii, gdy staniesz się za niego odpowiedzialny.
Zrozumienie, kiedy dokładnie następuje to przeniesienie ryzyka i co faktycznie obejmuje minimalne ubezpieczenie, jest najważniejszą rzeczą, której nauczysz się z tego artykułu.
Oto pełna sekwencja zdarzeń w przesyłce CIF, od fabryki do portu w Wielkiej Brytanii.
1. Umowa uzgodniona. Sprzedający i kupujący uzgadniają warunki CIF i określają konkretny port docelowy: na przykład „CIF Felixstowe” lub „CIF Southampton”. Nazwany port jest ważny. Określa, jak daleko sprzedający jest odpowiedzialny za koszty.
2. Sprzedający przygotowuje i pakuje towary. Sprzedający pakuje towary i przygotowuje je do eksportu. Wszystkie koszty pakowania, obsługi w porcie pochodzenia i transportu do portu są odpowiedzialnością sprzedającego.
3. Sprzedający obsługuje odprawę celną eksportową. Sprzedający odprawia towary przez cło eksportowe w kraju pochodzenia. Sprzedający płaci wszelkie cła eksportowe i potrzebuje numeru EORI (Economic Operators Registration and Identification) w kraju eksportującym, aby to zrobić.
4. Towary są ładowane na pokład statku. To jest kluczowy moment w CIF. Gdy towar zostanie umieszczony na pokładzie statku w porcie załadunku, ryzyko przechodzi ze sprzedającego na kupującego. Od tego momentu wszelka utrata lub uszkodzenie jest komercyjnym problemem kupującego.
5. Sprzedający organizuje i płaci za główny fracht morski. Sprzedający zawiera umowę i płaci za fracht morski z portu pochodzenia do nazwanego portu docelowego. Sprzedający organizuje i płaci również za ubezpieczenie ładunku, ale tylko na minimalnym poziomie (Institute Cargo Clauses C, wyjaśnione poniżej).
6. Transport. Towary podróżują drogą morską. Sprzedający zapłacił za fracht, a polisa ubezpieczeniowa jest ważna. Ale kupujący ponosi teraz ryzyko. Jeśli towary ulegną uszkodzeniu podczas rejsu, kupujący musi zgłosić roszczenie z ubezpieczenia.
7. Towary docierają do portu docelowego. Gdy statek zawinie do portu, w Felixstowe, Southampton lub innym brytyjskim porcie, odprawa celna importowa jest całkowicie odpowiedzialnością kupującego. Kupujący musi posiadać brytyjski numer EORI, wyznaczyć brokera celnego i złożyć deklarację celną za pośrednictwem UK Customs Declaration Service (CDS). Kupujący płaci brytyjskie cła importowe i brytyjski VAT od importu.
8. Zobowiązanie sprzedającego kończy się w porcie. Zobowiązanie kosztowe sprzedającego kończy się wraz z przybyciem towarów do nazwanego portu. Rozładunek, obsługa portowa i dalsza dostawa do siedziby kupującego są kosztami kupującego: chyba że umowa frachtowa wyraźnie je obejmuje.
| Odpowiedzialność | Sprzedający | Kupujący |
|---|---|---|
| Pakowanie i obsługa w porcie pochodzenia | Tak | Nie |
| Odprawa celna eksportowa | Tak | Nie |
| Cła eksportowe i podatki | Tak | Nie |
| Transport do portu pochodzenia | Tak | Nie |
| Główny fracht morski do nazwanego portu docelowego | Tak | Nie |
| Ubezpieczenie ładunku (minimum klauzule C) | Obowiązkowe | Nie wymagane |
| Ryzyko utraty lub uszkodzenia w transporcie | Kończy się, gdy towar znajduje się na pokładzie w porcie pochodzenia | Od momentu, gdy towar znajduje się na pokładzie w porcie pochodzenia |
| Odprawa celna importowa | Nie | Tak |
| Cła importowe i VAT od importu | Nie | Tak |
| Rozładunek w porcie docelowym | Nie | Tak |
| Dostawa ostatniej mili z portu docelowego | Nie | Tak |
Najważniejszy punkt dotyczący CIF: sprzedający płaci za fracht i ubezpieczenie, ale kupujący ponosi ryzyko od momentu załadowania towaru na statek. Jeśli cokolwiek pójdzie nie tak po tym punkcie, kupujący ma prawo do roszczenia z ubezpieczenia sprzedającego, ale to kupujący musi je zgłosić, a pokrycie może być ograniczone.
Gdy dostawca przedstawia Ci cenę na warunkach CIF, oto co ta cena obejmuje.
Co zawiera cena CIF sprzedającego:
Co kupujący musi zorganizować i zapłacić osobno:
Przykład kosztów w praktyce:
Brytyjski importer kupuje 500 sztuk zaworów przemysłowych od producenta z Guangzhou w Chinach. Towary są warte 40 000 funtów. Dostawca oferuje cenę CIF Southampton. Cena CIF obejmuje wszystko od fabryki do nabrzeża w Southampton. Ponadto brytyjski importer organizuje i płaci za: rozładunek w Southampton, odprawę celną (zazwyczaj 200–350 funtów przez brokera), brytyjskie cło importowe (2,7% na zawory = 1080 funtów) i brytyjski VAT od importu (20% od pełnej wartości celnej obejmującej fracht, ubezpieczenie i cło, około 8200 funtów). Żaden z tych kosztów nie jest uwzględniony w cenie CIF.
W ramach CIF ryzyko przechodzi ze sprzedającego na kupującego w momencie załadowania towaru na pokład statku w porcie załadunku w kraju eksportu.
Jest to ważne rozróżnienie. Towary znajdują się fizycznie na statku. Jeszcze nie opuściły portu. Nie przepłynęły przez żaden ocean. Ale od tego momentu kupujący ponosi ryzyko utraty lub uszkodzenia.
Co oznacza „ryzyko” w prostych słowach? Jeśli towar zostanie uszkodzony lub utracony po tym punkcie, jest to strata finansowa kupującego. Sprzedający nie musi wysyłać towarów zastępczych ani zwracać ceny zakupu, ponieważ coś poszło nie tak podczas transportu.
Oto konkretny przykład. Brytyjski hurtownik importuje 10 ton suszonej soczewicy od dostawcy z Turcji na warunkach CIF Felixstowe. Soczewica zostaje załadowana na pokład statku w porcie Mersin w Turcji. Podczas rejsu pęka rura wodna w ładowni i część ładunku zostaje skażona. Ryzyko już przeszło na brytyjskiego hurtownika. Hurtownik musi zgłosić roszczenie z polisy ubezpieczeniowej, którą zorganizował turecki dostawca, a ponieważ CIF wymaga tylko pokrycia w ramach Klauzul C, wynik roszczenia zależy od tego, czy dostanie się wody z pękniętej rury jest ryzkiem objętym tą polisą.
Dlatego właśnie minimalne ubezpieczenie ma tak duże znaczenie w CIF. Kupujący posiada ryzyko. Sprzedający organizuje minimalne pokrycie. To, czy pokrycie faktycznie wypłaci odszkodowanie, zależy od przyczyny straty.
W ramach CIF sprzedający musi zorganizować ubezpieczenie ładunku. Jest to obowiązek umowny wpisany w Incoterm, nie jest opcjonalny.
Jednak minimalny poziom ubezpieczenia wymagany w ramach CIF to Institute Cargo Clauses C: najbardziej podstawowe i najmniej kompleksowe standardowe ubezpieczenie ładunku dostępne.
Różnica między Klauzulami A, B i C w prostych słowach:
CIF wymaga tylko Klauzul C. Jeśli Twoje towary zostaną uszkodzone przez coś, co nie znajduje się na liście ryzyk objętych Klauzulami C, a wiele typowych incydentów transportowych nie znajduje się na tej liście, Twoje roszczenie ubezpieczeniowe może zostać odrzucone.
Jaką kwotę ubezpieczenia zapewnia sprzedający? Zasady Incoterms mówią, że sprzedający musi ubezpieczyć na kwotę kontraktową plus 10%, czyli 110% wartości faktury. Obejmuje to towar plus marżę na koszty przypadkowe.
Co powinni zrobić kupujący?
Jeśli kupujesz na warunkach CIF, najbezpieczniejszym podejściem jest poproszenie dostawcy o kopię certyfikatu ubezpieczeniowego przed wysyłką towarów, a następnie zorganizowanie dodatkowego ubezpieczenia lub zastąpienie polisy sprzedającego z Klauzulami C własną polisą z Klauzulami A. Ryzyko przejmujesz od momentu załadowania towarów; ubezpieczenie również powinno należeć do Ciebie. Wytyczne HMRC dotyczące interakcji Incoterms z wyceną celną w Wielkiej Brytanii znajdują się na stronie gov.uk/guidance/customs-valuation/incoterms.
Kontrola nad logistyką frachtu. Sprzedający organizuje i płaci za fracht morski. Oznacza to, że sprzedający korzysta z preferowanych linii żeglugowych, negocjuje własne stawki i kontroluje harmonogram rejsów. Sprzedający o dużych obrotach mogą przenieść korzyści skali w swojej cenie CIF.
Kompletna, konkurencyjna oferta. Cena CIF obejmuje wszystko do portu docelowego. Dla kupujących, którzy chcą prostego kosztu do nazwanego portu, CIF jest łatwy do porównania między dostawcami. Może to stanowić przewagę handlową przy składaniu ofert konkurentom oferującym warunki EXW (Ex Works) lub FOB (Free On Board), gdzie kupujący sam organizuje fracht.
Ubezpieczenie w cenie. Sprzedający organizuje pokrycie w ramach Klauzul C jako część umowy. Nie ma luki w ubezpieczeniu podczas rejsu morskiego, a sprzedający może włączyć koszt ubezpieczenia do całkowitej ceny, często po konkurencyjnych stawkach, jeśli często wysyła towary.
Szeroko rozumiany. CIF jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych Incoterms w międzynarodowym handlu towarami i surowcami. Jest znany bankom, spedytorom i handlowcom na większości głównych rynków eksportowych.
Jasne obowiązki celne. Sprzedający obsługuje odprawę celną eksportową; kupujący obsługuje odprawę celną importową. Nie ma niejednoznaczności co do tego, kto co organizuje po obu stronach granicy.
Fracht jest organizowany przez sprzedającego. Nie musisz zawierać umowy z przewoźnikiem morskim ani negocjować stawek frachtowych. Sprzedający tym się zajmuje. Jeśli wystąpią opóźnienia w miejscu pochodzenia lub komplikacje trasowe, nimi zajmuje się spedytor sprzedającego.
Ubezpieczenie jest w cenie. Pewien minimalny poziom pokrycia jest dostępny od momentu załadowania towarów w miejscu pochodzenia. Nie musisz organizować polisy ubezpieczeniowej od zera, chociaż powinieneś rozważyć, czy Klauzule C są wystarczające i w razie potrzeby uzupełnić ubezpieczenie.
Prostsze ustalanie ceny do portu. Otrzymujesz jedną cenę CIF do nazwanego portu docelowego. Twoje dodatkowe koszty: rozładunek w porcie, cła importowe, odprawa celna i dalsza dostawa, są przewidywalne i można je budżetować osobno.
Przydatne w transakcjach akredytywy. CIF jest wyraźnie określony w wielu ramach akredytywy (LC), szczególnie w handlu towarami masowymi. Banki i dostawcy finansowania handlowego znają konosamenty CIF i certyfikaty ubezpieczeniowe CIF. W niektórych transakcjach opartych na LC, CIF jest oczekiwanym Incoterm.
Odpowiednie do zakupu towarów masowych. W handlu towarami masowymi, zbożem, rudą, węglem, surowcami. CIF jest standardem rynkowym. Ceny na tych rynkach są często podawane CIF, a zarówno kupujący, jak i sprzedający rozumieją warunki.
Sprzedający płaci fracht, ale nie kontroluje towarów po załadunku. Po załadowaniu towarów na pokład ryzyko przeszło, ale sprzedający nadal płaci rachunek za fracht. Jeśli kupujący kwestionuje dostawę lub uszkodzenie, sprzedający ma ograniczone możliwości handlowe po wypłynięciu statku.
Koszty frachtu i ubezpieczenia ponosi sprzedający do momentu płatności. Sprzedający płaci za odprawę eksportową, fracht morski i ubezpieczenie z góry. W ujęciu przepływu pieniężnego jest to duży wydatek, zanim kupujący zapłaci. W przypadku dużych przesyłek lub kupujących płacących powoli może to stworzyć presję na kapitał obrotowy.
Nazwany port musi być starannie uzgodniony. CIF kończy się w nazwanym porcie docelowym, a nie w magazynie kupującego. Jeśli kupujący oczekuje dostawy do swojej siedziby, a umowa mówi tylko „CIF Felixstowe”, powstanie spór o to, kto płaci za ostatni etap. Sprzedający powinni jasno określić, co obejmuje cena CIF.
Minimalne ubezpieczenie może nie pokrywać strat, których spodziewał się kupujący. Jeśli kupujący poniesie stratę, której Klauzule C nie pokrywają, może obwinić sprzedającego, nawet jeśli sprzedający wypełnił swoje zobowiązanie umowne. Może to zaszkodzić relacjom handlowym, nawet jeśli sprzedający nie zrobił nic złego.
Nieodpowiednie dla kontenerowych przesyłek FCL. Punkt ryzyka CIF, „na pokładzie statku”, jest technicznie problematyczny dla pełnych kontenerów. W transporcie kontenerowym nadawca przekazuje towar terminalowi na długo przed załadowaniem go na statek. Alternatywą zalecaną przez ICC dla kontenerów jest CIP (Carriage and Insurance Paid To).
Minimalne ubezpieczenie jest naprawdę minimalne. To największa pułapka w CIF. Pokrycie Klauzulami C, czego wymaga CIF, nie obejmuje dostania się wody, kradzieży ani wielu najczęstszych rodzajów uszkodzeń ładunku. Jeśli Twój towar zostanie uszkodzony w sposób nieobjęty Klauzulami C, Twoje roszczenie zostanie odrzucone. Posiadasz ryzyko; musisz zrozumieć pokrycie.
Kupujący zgłasza roszczenie ubezpieczeniowe, a nie sprzedający. Ryzyko przechodzi na kupującego w momencie załadowania towarów w miejscu pochodzenia. Jeśli towar zostanie uszkodzony podczas transportu, kupujący musi zgłosić roszczenie z polisy ubezpieczeniowej sprzedającego. Oznacza to kontakt z zagranicznym ubezpieczycielem, potencjalnie w innym języku, jednocześnie zarządzając przybyciem uszkodzonego towaru do portu w Wielkiej Brytanii.
Cła importowe, VAT i odprawa celna są całkowicie odpowiedzialnością kupującego. Potrzebujesz brytyjskiego numeru EORI, brokera celnego i deklaracji celnej złożonej za pośrednictwem CDS. Towary o wartości celnej powyżej 135 funtów podlegają brytyjskiemu VAT od importu w wysokości 20%, co stanowi znaczący koszt, który należy uwzględnić. Jeśli Twoje dokumenty nie będą gotowe, gdy statek zawinie do Felixstowe lub Southampton, Twój towar będzie obciążony opłatami za składowanie w porcie, podczas gdy będziesz je załatwiać.
CIF kończy się w porcie. Jeśli nazwanym miejscem jest Felixstowe, a Twój magazyn znajduje się w Midlands, odpowiadasz za transport drogowy z portu. Zorganizuj swojego przewoźnika przed przybyciem statku, a nie po.
Brak widoczności frachtu lub trasy do momentu wysyłki towarów. Sprzedający organizuje fracht. Jako kupujący możesz nie wiedzieć, na jakim statku są Twoje towary, jaki jest ich tras, ani szacowanej daty przybycia, dopóki sprzedający nie prześle dokumentów przewozowych. Może to skomplikować planowanie magazynowe i zarządzanie zapasami.
CIF sprawdza się dobrze w następujących sytuacjach.
Handel towarami masowymi. CIF jest standardem rynkowym dla masowych surowców, zbóż, węgla, rud, nawozów i podobnych towarów. Na tych rynkach ceny CIF są konwencjonalne, a obie strony rozumieją warunki. Jeśli Twój rynek oferuje ceny CIF, używaj go.
Transakcje akredytywy, gdzie określono CIF. Niektóre starsze lub specyficzne dla towarów ramy akredytywy wyraźnie wymagają warunków CIF. Jeśli Twój bank wymaga konosamentu CIF, użyj CIF.
Gdy ufasz stawkom frachtowym swojego dostawcy. Jeśli Twój dostawca ma silne umowy frachtowe z liniami żeglugowymi, a jego cena CIF jest konkurencyjna w porównaniu z Twoimi własnymi ofertami frachtowymi, nie ma powodu, abyś sam przejmował logistykę.
Przy zakupie małych ilości frachtem morskim. W przypadku przesyłek LCL (less than container load), CIF może działać, ryzyko przechodzi na pokład, co jest jasnym punktem dla przesyłki drobnicowej lub drobnicowej.
Gdy sam zorganizujesz dodatkowe ubezpieczenie. Niektórzy kupujący są zadowoleni z CIF właśnie dlatego, że wykupują własną, kompleksową polisę Klauzul A na dodatek do Klauzul C sprzedającego. Daje im to pełną kontrolę nad ubezpieczeniem i procesem zgłaszania roszczeń.
Unikaj CIF dla kontenerowych przesyłek FCL. Punkt ryzyka CIF, „na pokładzie statku”, jest technicznie niezgodny ze sposobem obsługi kontenerów. ICC zaleca CIP (Carriage and Insurance Paid To) dla kontenerów. Używanie CIF dla przesyłki kontenerowej FCL nie jest nieważne, ale jest to niewłaściwe narzędzie do tego zadania.
Unikaj CIF, jeśli chcesz kompleksowego ubezpieczenia zorganizowanego przez sprzedającego. CIF wymaga tylko Klauzul C. Jeśli chcesz, aby sprzedający zorganizował pokrycie Klauzulami A („wszystkie ryzyka”) jako standardowy obowiązek, zamiast tego użyj CIP. Klauzule A są obowiązkowym minimum w ramach CIP od Incoterms 2020.
Unikaj CIF dla przesyłek multimodalnych. CIF dotyczy tylko transportu morskiego i śródlądowego wodnego. Jeśli Twoje towary podróżują drogą lądową, kolejową lub lotniczą na jakimkolwiek etapie, CIF nie ma zastosowania. Użyj CIP lub CPT (Carriage Paid To) dla przesyłek multimodalnych.
Unikaj CIF, jeśli chcesz kontrolować własnego spedytora. W ramach CIF sprzedający organizuje przewoźnika morskiego. Jeśli masz preferowanego spedytora z konkurencyjnymi stawkami i wiarygodnym dorobkiem, zamiast tego użyj CFR (Cost and Freight) lub FOB (Free On Board), które pozwalają Ci kontrolować, kto obsługuje główny fracht.
Unikaj CIF dla towarów o wysokiej wartości lub delikatnych. Różnica między pokryciem Klauzulami C a Klauzulami A jest znacząca w przypadku towarów, gdzie uszkodzenie jest prawdopodobne lub gdzie konsekwencje finansowe odrzuconego roszczenia są duże. W przypadku elektroniki, maszyn, towarów luksusowych lub przedmiotów delikatnych, CIP lub własne kompleksowe ubezpieczenie jest właściwym podejściem.
Jeśli CIF nie jest odpowiednie dla Twojej sytuacji, rozważ CIP (Carriage and Insurance Paid To) dla przesyłek multimodalnych z kompleksowym ubezpieczeniem, lub CFR (Cost and Freight), jeśli chcesz, aby sprzedający zapłacił za fracht morski, ale Ty zorganizujesz własne ubezpieczenie.
Błąd 1: Zakładanie, że Klauzule C obejmują to, co Klauzule A.
Nie obejmują. Klauzule C to polisa z nazwanymi ryzykami, obejmująca krótką listę podstawowych ryzyk. Dostanie się wody, kradzież i większość uszkodzeń podczas obsługi nie są objęte. Jeśli Twoje towary zostaną uszkodzone, przyczyna uszkodzenia określa, czy Twoje roszczenie zostanie uwzględnione. Dowiedz się, co Klauzule C obejmują, a czego nie, zanim na nich polegasz.
Błąd 2: Mylenie „ubezpieczenia zorganizowanego przez sprzedającego” z „sprzedający ponosi ryzyko”.
Sprzedający płaci za ubezpieczenie, ale kupujący ponosi ryzyko od momentu załadunku w miejscu pochodzenia. Jeśli towary zostaną uszkodzone podczas transportu, jest to strata finansowa kupującego i kupujący musi zgłosić roszczenie z ubezpieczenia sprzedającego. Wielu nowych koordynatorów spedycji zakłada, że sprzedający rozwiąże problem uszkodzeń w transporcie; nie zrobią tego i prawnie nie muszą.
Błąd 3: Brak otrzymania kopii certyfikatu ubezpieczeniowego przed wysyłką towarów.
Sprzedający musi dostarczyć certyfikat ubezpieczeniowy, aby kupujący mógł złożyć roszczenie, jeśli to konieczne. Poproś o niego przed wypłynięciem statku. Sprawdź: czy pokrycie wynosi co najmniej 110% wartości faktury? Jakie klauzule obowiązują? Czy ubezpieczony podmiot jest przenoszalny na Ciebie?
Błąd 4: Zapominanie, że CIF kończy się w porcie docelowym, a nie w Twoim magazynie.
Obowiązek sprzedającego kończy się wraz z przybyciem towarów do nazwanego portu. Rozładunek, obsługa portowa i transport do Twojej siedziby są Twoimi kosztami. Jeśli uzgodnisz „CIF Felixstowe”, a Twój magazyn znajduje się w Birmingham, płacisz za odcinek do Birmingham.
Błąd 5: Niewystarczające przygotowanie dokumentacji importowej do Wielkiej Brytanii przed przybyciem statku.
Jako kupujący w CIF, obsługujesz brytyjską odprawę celną importową. Potrzebujesz brytyjskiego numeru EORI, brokera celnego i deklaracji CDS złożonej przed przybyciem lub natychmiast po przybyciu. Towary, które nie mogą być szybko odprawione, będą obciążone opłatami za składowanie w Felixstowe, Southampton lub w każdym innym porcie wjazdu, z którego korzystasz. Wytyczne HMRC dotyczące Incoterms i wyceny celnej znajdują się na stronie gov.uk/guidance/customs-valuation/incoterms.
Błąd 6: Stosowanie CIF dla transportu lotniczego lub drogowego.
CIF dotyczy wyłącznie transportu morskiego i śródlądowego wodnego. Używanie CIF w umowie dotyczącej transportu lotniczego lub drogowego jest technicznie nieprawidłowe i może powodować zamieszanie co do tego, które zasady obowiązują. Użyj CIP dla przesyłek multimodalnych.
Błąd 7: Stosowanie CIF do kontenerowych przesyłek FCL bez zrozumienia punktu ryzyka.
W ramach CIF ryzyko przechodzi „na pokładzie statku”. W przypadku pełnego kontenera, kontener jest przekazywany operatorowi terminalu na długo przed załadowaniem na statek. Ta luka w harmonogramie przeniesienia ryzyka może powodować spory. CIP, które przenosi ryzyko przy pierwszym przekazaniu przewoźnikowi, jest czystsze dla przesyłek kontenerowych.
CIF (Cost, Insurance and Freight) i CIP (Carriage and Insurance Paid To) to dwa Incoterms, w których sprzedający jest zobowiązany do zorganizowania i opłacenia zarówno frachtu, jak i ubezpieczenia. Różnice między nimi są znaczące i mają realne konsekwencje dla kupujących.
| Kluczowa Różnica | CIF | CIP |
|---|---|---|
| Rodzaje transportu | Tylko transport morski i śródlądowy wodny | Wszystkie rodzaje — morski, lotniczy, drogowy, kolejowy |
| Minimalny poziom ubezpieczenia | Institute Cargo Clauses C (podstawowe nazwane ryzyka) | Institute Cargo Clauses A (wszystkie ryzyka) |
| Punkt przeniesienia ryzyka | Gdy towar znajduje się na pokładzie statku w porcie załadunku | Gdy towar jest przekazany pierwszemu przewoźnikowi w miejscu pochodzenia |
| Odpowiednie dla kontenerów | Technicznie nieprawidłowe — punkt ryzyka niezgodny z logistyką kontenerową | Tak — punkt ryzyka jest zgodny |
| Nazwane miejsce | Nazwany port docelowy | Dowolne nazwane miejsce docelowe (niekoniecznie port) |
| Rekomendacja ICC dla kontenerów | Nie | Tak |
Najważniejsza praktyczna różnica to ubezpieczenie. CIF wymaga tylko Klauzul C, minimum, obejmującego krótką listę podstawowych ryzyk. CIP wymaga Klauzul A, kompleksowego ubezpieczenia od wszystkich ryzyk. Dla większości ładunków jest to znacząca różnica, która wpływa na to, czy roszczenie ubezpieczeniowe zostanie uwzględnione.
Drugą kluczową różnicą jest rodzaj transportu. CIF jest ściśle morski i śródlądowy wodny. Jeśli Twoje towary podróżują drogą lotniczą lub lądową na jakimkolwiek etapie, CIF nie może być używany. CIP ma zastosowanie do wszystkich rodzajów transportu.
Wybierz CIF, jeśli kupujesz wyłącznie towary masowe transportem morskim na rynku, gdzie CIF jest standardem, lub gdy akredytywa wyraźnie tego wymaga.
Wybierz CIP, jeśli chcesz kompleksowego ubezpieczenia Klauzulami A zorganizowanego przez sprzedającego, jeśli Twoje towary są w kontenerach, lub jeśli wysyłasz jakimkolwiek innym środkiem transportu niż czysto morski.
CFR (Cost and Freight) to Incoterm przeznaczony tylko do transportu morskiego, najbardziej zbliżony do CIF. Jedyna różnica między nimi to ubezpieczenie.
| Kluczowa Różnica | CIF | CFR |
|---|---|---|
| Rodzaje transportu | Tylko transport morski i śródlądowy wodny | Tylko transport morski i śródlądowy wodny |
| Punkt przeniesienia ryzyka | Gdy towar znajduje się na pokładzie statku w porcie załadunku | Gdy towar znajduje się na pokładzie statku w porcie załadunku |
| Sprzedający organizuje i płaci za fracht morski | Tak | Tak |
| Sprzedający organizuje ubezpieczenie ładunku | Tak — minimum Klauzule C | Nie — brak obowiązku |
| Kupujący musi zorganizować własne ubezpieczenie | Nie wymagane (ale zaleca się uzupełnienie) | Tak — kupujący musi zorganizować |
| Nazwane miejsce | Nazwany port docelowy | Nazwany port docelowy |
W ramach CFR sprzedający płaci za fracht do portu docelowego, dokładnie tak samo jak w CIF, ale sprzedający nie ma obowiązku ubezpieczeniowego. Punkt przeniesienia ryzyka jest identyczny: towar na pokładzie statku w miejscu pochodzenia. Kupujący ponosi ryzyko transportowe i musi zorganizować własną polisę ubezpieczeniową.
Wybierz CIF, jeśli chcesz, aby sprzedający zorganizował pewne pokrycie ubezpieczeniowe jako część umowy, nawet jeśli to pokrycie to tylko Klauzule C. Dla kupujących, którzy dopiero zaczynają przygodę z handlem międzynarodowym i nie posiadają własnej polisy ubezpieczeniowej cargo morskiego, CIF zapewnia co najmniej pewne pokrycie.
Wybierz CFR, jeśli posiadasz własną polisę ubezpieczeniową cargo morskiego, która obejmuje wszystkie Twoje importy, lub jeśli chcesz korzystać z preferowanego ubezpieczyciela z własnymi warunkami i udziałami własnymi. CFR daje Ci pełną kontrolę nad ubezpieczeniem, nie zmieniając niczego innego w organizacji frachtu.
CIF dotyczy tylko frachtu morskiego i transportu wodnego śródlądowego. Jest to twarde ograniczenie, a nie preferencja.
Jeśli Twoje towary podróżują drogą lądową, kolejową lub lotniczą na jakimkolwiek etapie głównej podróży, lub jeśli korzystasz z kontenerowego transportu morskiego. CIF jest technicznie niewłaściwym Incoterm.
Fracht morski (masowy i drobnicowy). CIF jest tutaj najbardziej odpowiedni. Dla przesyłek towarów masowych, zbóż, węgla, rud, produktów rolnych. CIF jest standardem rynkowym. Ryzyko przechodzi na pokład statku, co ma sens dla ładunków drobnicowych lub masowych ładowanych bezpośrednio do ładowni.
Kontenerowy fracht morski (FCL i LCL). CIF jest technicznie problematyczny dla kontenerów. Ryzyko przechodzi „na pokładzie statku”, ale w przypadku kontenera, nadawca przekazuje towar operatorowi terminalu na długo przed przybyciem statku. Kontener może stać w terminalu przez kilka dni, zanim zostanie załadowany na pokład. Tworzy to lukę w harmonogramie ryzyka. ICC zaleca CIP dla przesyłek kontenerowych, ponieważ jego punkt przeniesienia ryzyka (pierwsze przekazanie przewoźnikowi) jest jasny i jednoznaczny.
Fracht lotniczy. CIF nie może być używany. Jeśli Twoje towary lecą, potrzebujesz innego Incoterm. CIP jest właściwą alternatywą dla wszystkich środków transportu.
Fracht drogowy. CIF nie może być używany. Dla transportu drogowego, w tym handlu między Wielką Brytanią a UE po Brexicie, użyj CIP lub CPT.
Fracht kolejowy. CIF nie może być używany. Przesyłki kolejowe z Chin przez trasę transsyberyjską, na przykład, powinny korzystać z CIP.
Praktyczna zasada: jeśli Twoje towary płyną statkiem i nie używasz kontenera, CIF może być odpowiedni. Do wszystkiego innego użyj CIP.
W ramach Incoterms 2020 CIF nie uległ zmianie. Zasady CIF są takie same, jak w Incoterms 2010.
Jest to ważny kontrast z CIP, który zmienił się znacząco w 2020 roku. Minimalny poziom ubezpieczenia CIP został podniesiony z Klauzul C do Klauzul A. Minimalny poziom CIF pozostał na Klauzulach C.
Dlaczego CIF się nie zmienił?
ICC zaktualizowało CIP do Klauzul A, ponieważ CIP jest zazwyczaj używany do drogich przesyłek kontenerowych i multimodalnych, gdzie odpowiednie jest kompleksowe ubezpieczenie. CIF natomiast jest używany głównie do handlu towarami masowymi, na rynkach, gdzie Klauzule C były historycznie uznawanym standardem i gdzie kupujący i sprzedający negocjują poziomy ubezpieczenia osobno. ICC pozostawiło CIF na poziomie Klauzul C, aby nie zakłócać ustalonej praktyki rynków towarowych.
Co to oznacza dla Ciebie:
Porównując kontrakty CIF i CIP, pamiętaj, że kontrakt CIP 2020 zapewnia ubezpieczenie Klauzulami A jako minimum, podczas gdy kontrakt CIF 2020 zapewnia tylko Klauzule C. Wersja Incoterms odwołująca się do Twojego kontraktu ma znaczenie, zawsze sprawdzaj, czy kontrakt mówi „Incoterms 2010” czy „Incoterms 2020”, i zawsze określaj wersję w każdym podpisanym kontrakcie.
Czy można uzgodnić inne poziomy ubezpieczenia w ramach CIF?
Tak. Strony mogą pisemnie uzgodnić wyższy poziom ubezpieczenia niż Klauzule C. Jeśli kupujesz na warunkach CIF, ale chcesz pokrycia Klauzulami A, negocjuj to ze swoim dostawcą i zapisz w umowie. Zasady Incoterms ustanawiają minimum; zawsze możesz uzgodnić wyższe pokrycie ponad to.
CIF ma specyficzne implikacje dla handlu w Wielkiej Brytanii, które powinien zrozumieć każdy koordynator ds. spedycji.
Jesteś importerem zarejestrowanym. W ramach CIF brytyjski kupujący obsługuje i opłaca całą brytyjską odprawę celną importową. Potrzebujesz brytyjskiego numeru EORI, bez niego nie możesz importować towarów komercyjnie do Wielkiej Brytanii. Jeśli nie masz brytyjskiego numeru EORI, zarejestruj się poprzez HMRC. Zazwyczaj zajmuje to 3–5 dni roboczych.
Deklaracje celne importowe przechodzą przez CDS. UK Customs Declaration Service (CDS) zastąpił stary system CHIEF w listopadzie 2023 roku. Wszystkie deklaracje importowe muszą być teraz składane za pośrednictwem CDS. Twój broker celny powinien korzystać z CDS, jeśli wspomina o CHIEF, sprawdź to z nim.
Obowiązują brytyjskie cła importowe. Po przybyciu towarów zapłacisz brytyjskie cła importowe według stawki dla kodu towarowego. Możesz sprawdzić stawki, korzystając z UK Global Tariff. Wartość celna dla celów cła importowego to zazwyczaj cena CIF, czyli koszt towarów plus fracht i ubezpieczenie. Wytyczne HMRC dotyczące wyceny celnej i wpływu Incoterms na nią znajdują się na stronie gov.uk/guidance/customs-valuation/incoterms.
Obowiązuje brytyjski VAT od importu. Towary importowane do Wielkiej Brytanii o wartości celnej powyżej 135 funtów podlegają brytyjskiemu VAT od importu w wysokości 20%. Jest on płatny na granicy, chyba że stosujesz odroczone rozliczanie VAT, które pozwala na odroczenie płatności i uwzględnienie jej w deklaracji VAT. Dla większości zarejestrowanych VAT brytyjskich firm importujących ilości handlowe, odroczone rozliczanie VAT jest standardowym podejściem.
Próg de minimis 135 funtów. W przypadku przesyłek o wartości do 135 funtów (wartość celna, bez kosztów wysyłki), brytyjski VAT od importu jest pobierany w momencie sprzedaży, a nie na granicy. Większość komercyjnych przesyłek CIF przekroczy ten próg, ale jest on istotny przy imporcie próbek lub przesyłek testowych o niskiej wartości.
Przybycie do portu. W przypadku transportu morskiego, Felixstowe obsługuje większość brytyjskich importów kontenerowych. Southampton jest główną alternatywą dla niektórych szlaków handlowych. Miej swojego brokera celnego poinformowanego, a dokumenty CDS gotowe przed przybyciem statku. Opóźnienia w odprawie celnej skutkują opłatami za składowanie w porcie, które są Twoim kosztem, a nie kosztem sprzedającego.
Obsługujesz brytyjską odprawę celną eksportową. Jako sprzedający w CIF jesteś odpowiedzialny za brytyjską odprawę celną eksportową. Potrzebujesz brytyjskiego numeru EORI i musisz złożyć deklarację eksportową za pośrednictwem systemów HMRC, zazwyczaj za pośrednictwem swojego spedytora lub agenta celnego.
Rozważania po Brexicie. Po wyjściu Wielkiej Brytanii z unii celnej UE pod koniec 2020 roku, towary przemieszczające się między Wielką Brytanią a krajami członkowskimi UE wymagają pełnych formalności celnych w obu kierunkach. Jako brytyjski eksporter sprzedający na warunkach CIF do kupującego z UE, obsługujesz brytyjską odprawę celną eksportową, a kupujący z UE obsługuje odprawę celną importową. Upewnij się, że obie strony rozumieją swoje odpowiednie obowiązki celne, zwłaszcza jeśli kupujący jest nowy w handlu po Brexicie.
Organizowanie ubezpieczenia. Jako sprzedający w CIF musisz zorganizować ubezpieczenie ładunku w minimalnym standardzie Klauzul C. Jeśli wysyłasz towary regularnie, otwarta polisa, która automatycznie obejmuje każdą przesyłkę na uzgodnionych warunkach, jest bardziej efektywna i często tańsza niż pojedyncze polisy na każdą przesyłkę.
Oto realistyczny przykład ilustrujący CIF.
Scenariusz: Brytyjski producent. Hartley Industrial z Sheffield zamawia 20 ton rur stalowych od dostawcy z Tianjin w Chinach. Umowa została uzgodniona na warunkach CIF Felixstowe, Incoterms 2020.
Wartość towarów: 32 000 funtów
Koszt frachtu (w cenie CIF): 2 800 funtów
Koszt ubezpieczenia (w cenie CIF): 95 funtów (Klauzule C, obejmujące 35 200 funtów, czyli 110% wartości towarów)
Co się dzieje:
Chiński dostawca pakuje i przygotowuje rury stalowe, obsługuje odprawę celną eksportową przez chińskie służby celne i organizuje spedytora do transportu towarów do portu w Tianjin.
Rury są ładowane na pokład statku w porcie Tianjin. W tym momencie, gdy towar znajduje się na pokładzie statku w miejscu pochodzenia, ryzyko przechodzi na Hartley Industrial w Sheffield. Towary są nadal w Chinach. Nie przepłynęły przez żaden ocean. Ale Hartley Industrial ponosi teraz ryzyko.
Statek płynie z Tianjin do Felixstowe. Podczas rejsu kontener doświadcza pewnej kondensacji. Po przybyciu do Felixstowe stwierdzono lekką rdzę powierzchniową na około 10% rur.
Broker celny Hartley Industrial składa brytyjską deklarację importową za pośrednictwem CDS. Hartley Industrial płaci brytyjskie cła importowe (stawka cła na rury stalowe w ramach UK Global Tariff wynosi 0% dla niektórych kodów produktowych, ale brytyjski VAT od importu w wysokości 20% od wartości CIF 34 800 funtów = 6 960 funtów, obsługiwany za pośrednictwem odroczonego rozliczania VAT).
Towary są rozładowywane w Felixstowe. Przewoźnik Hartley Industrial odbiera je i dostarcza do Sheffield.
Hartley Industrial odkrywa korozję powierzchniową i kontaktuje się z dostawcą w celu uzyskania certyfikatu ubezpieczeniowego, aby zgłosić roszczenie. Jednak ubezpieczenie sprzedającego jest na poziomie Klauzul C. Uszkodzenie spowodowane kondensacją, ryzyko nieujęte w wykazie, nie jest objęte Klauzulami C. Roszczenie zostaje odrzucone.
Kluczowa lekcja: Uszkodzenie spowodowane korozją było rzeczywiste, a polisa ubezpieczeniowa była ważna, ale Klauzule C nie pokrywały tego typu uszkodzeń. Gdyby Hartley Industrial zorganizował dodatkowe pokrycie Klauzulami A na dodatek do umowy CIF, lub negocjował warunki CIP z Klauzulami A jako podstawą, roszczenie zostałoby uwzględnione. Koszt dodatkowego pokrycia byłby niewielki w porównaniu do straty.
CIF oznacza Cost, Insurance and Freight (Koszt, Ubezpieczenie i Fracht). Jest to jedna z 11 zasad Incoterms 2020 opublikowanych przez Międzynarodową Izbę Handlową (ICC). W ramach CIF sprzedający płaci za fracht morski i minimalne ubezpieczenie ładunku (Klauzule C) do nazwanego portu docelowego, ale ryzyko przechodzi na kupującego, gdy towar zostanie załadowany na pokład statku w porcie załadunku.
Oba wymagają od sprzedającego zorganizowania i opłacenia frachtu i ubezpieczenia. Kluczowe różnice to: CIF jest ograniczony do transportu morskiego i śródlądowego wodnego; CIP ma zastosowanie do wszystkich rodzajów transportu. CIF wymaga tylko minimalnego ubezpieczenia (Klauzule C, nazwane ryzyka); CIP wymaga Klauzul A (wszystkie ryzyka, znacznie bardziej kompleksowe). Punkt ryzyka CIF to „na pokładzie statku”, technicznie niewłaściwy dla kontenerowych przesyłek FCL; punkt ryzyka CIP to pierwsze przekazanie przewoźnikowi, co jest prawidłowe dla kontenerów. W przypadku nowoczesnych przesyłek kontenerowych, CIP jest lepszym wyborem.
W ramach CIF (Incoterms 2020) sprzedający musi zapewnić ubezpieczenie na poziomie Institute Cargo Clauses C jako minimum. Klauzule C obejmują tylko nazwane ryzyka: pożar, eksplozja, osiadanie na mieliźnie, zatonięcie, kolizja i wyrzucenie ładunku w ramach wyrównania straty wspólnej. Nie obejmuje dostania się wody, kradzieży ani wielu typowych incydentów transportowych. Kwota ubezpieczenia musi wynosić co najmniej 110% wartości kontraktu. Kupujący powinni rozważyć uzupełnienie do Klauzul A własną polisą.
„Pułapką” w CIF jest luka między tym, kto ponosi ryzyko, a tym, co obejmuje ubezpieczenie. Ryzyko przechodzi na kupującego w momencie załadunku towarów w miejscu pochodzenia, na długo przed przybyciem towarów do Wielkiej Brytanii. Ale ubezpieczenie, które zapewnia sprzedający, to Klauzule C, które są najbardziej ograniczonym standardowym pokryciem. Jeśli towary zostaną uszkodzone w sposób nieobjęty Klauzulami C, roszczenie kupującego zostanie odrzucone. Kupujący posiada ryzyko; ubezpieczenie może nie odpowiadać ryzyku.
Nie. Brytyjskie cła importowe i brytyjski VAT od importu są zawsze odpowiedzialnością kupującego w ramach CIF. Cena CIF obejmuje towar, obsługę w miejscu pochodzenia, odprawę eksportową, fracht morski do nazwanego portu docelowego i ubezpieczenie Klauzulami C. Następnie należy dodać: rozładunek w porcie w Wielkiej Brytanii, koszty odprawy celnej, brytyjskie cła importowe, brytyjski VAT od importu i dostawę ostatniej mili. Jako importer zarejestrowany, potrzebujesz również brytyjskiego numeru EORI i musisz złożyć deklarację celną za pośrednictwem CDS.
Nie. CIF dotyczy wyłącznie transportu morskiego i śródlądowego wodnego. Jeśli Twoje towary lecą, potrzebujesz innego Incoterm. CIP (Carriage and Insurance Paid To) jest właściwą alternatywą, ma zastosowanie do wszystkich rodzajów transportu i wymaga kompleksowego ubezpieczenia Klauzulami A.
CIF jest nadal używany dla przesyłek kontenerowych w praktyce, ale ICC go nie zaleca. Punkt przeniesienia ryzyka CIF, „na pokładzie statku”, jest technicznie niezgodny ze sposobem obsługi kontenerów. Kontener jest przekazywany terminalowi przed przybyciem statku, a nadawca nie ma dalszej kontroli po tym punkcie. CIP, z punktem przeniesienia ryzyka „pierwsze przekazanie przewoźnikowi”, jest czystszy i bardziej odpowiedni dla ładunków kontenerowych.
Nic się nie zmieniło w CIF w Incoterms 2020. Zasady są identyczne jak w Incoterms 2010. Minimalny poziom ubezpieczenia pozostaje na poziomie Klauzul C. Jest to w przeciwieństwie do CIP, który został zaktualizowany z Klauzul C do Klauzul A w rewizji z 2020 roku. Jeśli porównujesz oferty CIF i CIP, pamiętaj, że CIP 2020 zawiera teraz znacznie lepsze ubezpieczenie.
Artykuł: cif-incoterm | ShippingEducation.co.uk | Opublikowano w czerwcu 2026 | Incoterms 2020
Linki wewnętrzne: CIP CIP IncotermFR Incoterm | Wycena Celna HMRC. Incoterms
This article is part of a learning path — return to explore more topics.
Keep reading
Międzynarodowy Słowniczek Spedycyjny: Ponad 100 terminów, skrótów i definicji spedycyjnych wyjaśnionych Międzynarodowy handel opiera się na języku. Faktury frachtowe, deklaracje celne, instrukcje wysyłki i umowy
Lista pakowania wyjaśniona: co to jest, co zawierać i dlaczego celnicy jej potrzebują Spis treści Co to jest lista pakowania? Lista pakowania vs faktura handlowa.
Wyjaśnienie ulgi w tranzycie celnym (IPR): Jak zawiesić cło importowe na towary, które przetwarzasz i ponownie eksportujesz Czym jest IPR? Ulga w tranzycie celnym (IPR
Transport FCL: Pełny Kontener morski – Przewodnik Co to jest FCL? FCL oznacza Full Container Load. Rezerwujesz cały kontener morski, 20-stopowy, 40-stopowy lub 40-stopowy High
Certyfikat pochodzenia jest jednym z najważniejszych dokumentów w handlu międzynarodowym. Jest również jednym z najczęściej źle rozumianych. Błąd w jego przypadku może spowodować opóźnienia w
Wyjaśnienie ETD, ETA i kluczowych terminów spedycyjnych: skróty, które musi znać każdy koordynator spedycji Twój pierwszy tydzień w roli koordynatora spedycji, a ktoś wysyła Ci