قواعد منشاء چیستند؟
قواعد منشاء معیارهایی هستند که در تجارت بینالمللی برای تعیین "هویت اقتصادی” کالاها استفاده میشوند، به عبارت دیگر، کدام کشور یک محصول واقعاً برای اهداف تجاری "از آن میآید”. آنها تعیین میکنند که آیا کالاها تحت یک توافقنامه تجارت آزاد واجد شرایط عوارض کاهش یافته یا صفر هستند یا خیر، و اساس طیف گستردهای از اقدامات تجاری دیگر، از عوارض ضد دامپینگ گرفته تا آمار تجارت را تشکیل میدهند. برای کسبوکارهای بریتانیا که تحت توافقنامه تجارت و همکاری (TCA) با اتحادیه اروپا تجارت میکنند، قواعد منشاء یکی از مهمترین و اغلب بد فهمیدهترین بخشهای تجارت پس از برگزیت هستند.
آیا کسی "قواعد منشاء” را به عنوان دلیل مواجهه مشتری با هزینههای غیرمنتظره عوارض ذکر کرده است؟ این مقاله آنچه را که هستند توضیح میدهد. نحوه کار آنها و چرایی اهمیت آنها برای کسبوکارهای بریتانیایی که به اتحادیه اروپا صادر میکنند را پوشش میدهد.
قواعد منشاء در قلب سیاست تجارت بینالمللی قرار دارند. آنها را درست انجام دهید و مشتریان شما از عوارض صفر یا کاهش یافته در مرز سود میبرند. آنها را اشتباه انجام دهید و کالاهایی که باید بدون عوارض باشند، مشمول نرخهای تعرفه کامل میشوند. گاهی اوقات تا زمانی که HMRC یا مقامات گمرکی مقصد سوال نپرسند، هیچ کس متوجه نمیشود.
قواعد منشاء مجموعهای از معیارها هستند که برای تعیین کشور مبدا یک محصول استفاده میشوند. این با کشوری که کالاها از آن حمل شدهاند، یکسان نیست. یک تیشرت که از هلند حمل شده است، ممکن است در بنگلادش تولید شده باشد. کشور مبدا آن بنگلادش است، نه هلند.
این تمایز به شدت اهمیت دارد. مقامات گمرکی از کشور مبدا برای اعمال نرخ درست عوارض و اجرای تحریمهای تجاری استفاده میکنند. همچنین از آن برای تعیین اینکه آیا یک محموله نرخ ترجیحی عوارض را تحت یک توافقنامه تجاری دریافت میکند یا خیر، استفاده میکنند.
قواعد منشاء به این سوال پاسخ میدهند: این محصول واقعاً در کجا ساخته شده است؟
این سوال برای یک بلوک گرانیت که از معدن اسکاتلندی بریده شده است، ساده است. پاسخ دادن به آن برای محصولی که از قطعاتی ساخته شده است که از شش کشور مختلف تهیه شدهاند، بسیار دشوارتر است.
بریتانیا با بیش از 70 کشور و قلمرو توافقنامههای تجاری دارد. مهمترین آنها برای اکثر کسبوکارهای بریتانیا، اتحادیه اروپا تحت توافقنامه تجارت و همکاری (TCA) است.
تحت TCA، کالاهای بریتانیایی که به اتحادیه اروپا صادر میشوند، میتوانند با عوارض صفر وارد شوند. کالاهای اتحادیه اروپا که از اتحادیه اروپا به بریتانیا وارد میشوند نیز مشمول عوارض صفر هستند. اینها نرخهای تعرفه "ترجیحی” هستند، بهتر از نرخهای استاندارد که بدون توافقنامه تجاری اعمال میشوند.
اما عوارض صفر خودکار نیست. برای مطالبه آن، صادرکننده باید ثابت کند که کالاها واقعاً در بریتانیا منشاء دارند. همین امر برای صادرکنندگان اتحادیه اروپا که در بریتانیا ترجیح مطالبه میکنند، صدق میکند. قواعد منشاء، قوانینی هستند که تعیین میکنند آیا این مدرک پذیرفته میشود یا خیر.
اگر کالاهای شما قوانین منشاء TCA را رعایت نکنند، مشتری اتحادیه اروپا شما به جای آن نرخ استاندارد عوارض MFN را پرداخت میکند. MFN مخفف Most Favoured Nation (ملت بیشترین اولویت) است. برای کالاهای تولید شده، این نرخ میتواند از چند درصد تا 12% برای پوشاک یا بیشتر باشد. بر روی یک محموله با ارزش بالا، این یک هزینه اضافی قابل توجه است.
به همین دلیل است که قواعد منشاء فقط یک فرمالیت اداری نیستند. آنها مستقیماً بر قیمت و روابط مشتری تأثیر میگذارند.
دو دسته مجزا از قواعد منشاء وجود دارد و آنها اهداف متفاوتی را دنبال میکنند.
| ویژگی | قواعد منشاء ترجیحی | قواعد منشاء غیر ترجیحی |
|---|---|---|
| هدف | تعیین میکند که آیا کالاها تحت یک توافقنامه تجاری واجد شرایط عوارض کاهش یافته یا صفر هستند | تعیین کشور مبدا برای سایر اهداف سیاست تجاری |
| زمان اعمال | هنگام مطالبه ترجیح تحت FTA یا طرح GSP | عوارض ضد دامپینگ، اقدامات حفاظتی، آمار تجارت، تحریمهای تجاری، تدارکات عمومی |
| تعیین شده توسط | توافقنامه تجاری خاص (به عنوان مثال، TCA Annex ORIG-2) | قانون داخلی بریتانیا |
| شدت آزمون | معمولاً سختگیرانه — کالاها باید از قواعد خاص محصول پیروی کنند | به طور کلی از اصل "آخرین تحول اساسی” استفاده میکند |
| مدارک مورد نیاز | اعلامیههای تامینکننده، بیانیه مبدا | گواهی مبدا (اغلب از اتاق بازرگانی) |
| مثال | پوشاک بریتانیایی صادر شده به اتحادیه اروپا با مطالبه عوارض صفر TCA | تعیین مبدا برای عوارض ضد دامپینگ بر فولاد چینی |
نکته کلیدی: منشاء ترجیحی همان چیزی است که برای مطالبه صرفهجویی در عوارض تحت یک توافقنامه تجارت آزاد نیاز دارید. منشاء غیر ترجیحی همه چیزهای دیگر را پوشش میدهد: تحریمها، آمار، اقدامات ضد دامپینگ و قوانین تدارکات عمومی.
این مقاله عمدتاً بر منشاء ترجیحی تمرکز دارد. جایی که خطرات برای اکثر صادرکنندگان بریتانیا بالاتر است.
هر چارچوب قواعد منشاء ترجیحی، از جمله TCA، قواعد خاص محصول خود را حول دو آزمون اساسی بنا میکند.
آزمون 1: کاملاً بدست آمده (Wholly got)
کالاها به طور کامل در یک کشور تولید یا بدست آمدهاند، بدون مواد از هیچ جای دیگر. این عمدتاً برای محصولات طبیعی، کالاهای کشاورزی، مواد معدنی و دام اعمال میشود.
آزمون 2: پردازش کافی (Enough Processing)
کالاها با استفاده از مواد از کشورهای دیگر ساخته شدهاند. آن مواد به اندازه کافی در کشور مطالبهگر پردازش یا تبدیل شدهاند تا مبدا را اعطا کنند. این آزمونی است که برای اکثر کالاهای تولید شده اعمال میشود.
بیشتر قواعد خاص محصول تعیین میکنند که کدام آزمون اعمال میشود، یا ترکیبی از هر دو. برای یک محصول تولید شده با استفاده از قطعات وارداتی، تقریباً همیشه به آزمون پردازش کافی نگاه خواهید کرد.
آزمون کاملاً بدست آمده سادهترین از دو آزمون است. این زمانی اعمال میشود که هر عنصر محصول در یک کشور واحد منشاء دارد. تحت TCA و اکثر توافقنامههای تجاری بریتانیا، کالاهای کاملاً بدست آمده شامل موارد زیر هستند:
یک ماهی سالمون تازه اسکاتلندی کاملاً در بریتانیا بدست آمده است. یک بلوک تخته سنگ ولزی که در ولز استخراج شده است، کاملاً در بریتانیا بدست آمده است. یک بره جرزی که در نیوزیلند پرورش یافته است، کاملاً در نیوزیلند بدست آمده است.
لحظهای که هر ماده از کشور دیگری وارد فرآیند تولید میشود، آزمون کاملاً بدست آمده دیگر اعمال نمیشود. در عوض به آزمون پردازش کافی میروید.
پردازش کافی بررسی میکند که آیا کالاهای ساخته شده از مواد وارداتی به اندازه کافی تبدیل شدهاند تا مبدا جدیدی کسب کنند. مبدا جدید کشوری است که آن پردازش در آنجا اتفاق افتاده است.
این آزمون وجود دارد زیرا اکثر کالاهای تولید شده حاوی ورودیهایی از چندین کشور هستند. سوال این است: آیا به اندازه کافی تحول در یک کشور رخ داده است تا آن را مبدا محصول بنامیم؟
"کافی” به معنای "بیشتر” نیست. یک محصول میتواند مبدا بریتانیا داشته باشد حتی اگر بیشتر مواد از خارج آمده باشند. این امر تا زمانی که پردازش بریتانیا با قانون مربوطه مطابقت داشته باشد، صادق است.
سه معیار اصلی برای تعریف پردازش کافی وجود دارد:
1. تغییر طبقهبندی تعرفه (TCC)
کالاهای نهایی باید پس از پردازش در یک دسته تعرفه HS متفاوت از مواد ورودی قرار گیرند. این نشاندهنده یک تحول معنادار است. میزان دقیق تغییر مورد نیاز، فصل، دسته، یا زیردسته، بسته به محصول متفاوت است.
2. آزمون ارزش افزوده (VA)
حداقل درصدی از ارزش محصول باید در کشور مبدا اضافه شده باشد. آستانه بسته به توافقنامه و محصول متفاوت است. تحت TCA، این اغلب به صورت حداکثر آستانه محتوای غیر مبدا بیان میشود. به عنوان مثال، بیش از 50% قیمت درب کارخانه ممکن است شامل مواد غیر مبدا باشد.
3. الزامات فرآیند خاص
محصولات خاصی باید از فرآیندهای تولیدی خاصی عبور کنند تا واجد شرایط شوند. قوانین فرآیندها را مشخص میکنند، نه فقط نتیجه تحول. برای برخی از محصولات نساجی و پوشاک، نخ باید در کشور مبدا ریسیده شده یا پارچه در آنجا بافته شود. این صرف نظر از منشاء الیاف خام اعمال میشود.
جدول زیر سه معیار اصلی پردازش کافی، نحوه کار آنها و محل اعمال هر یک را نشان میدهد.
| معیار | نحوه کار | کاربرد معمول |
|---|---|---|
| تغییر طبقهبندی تعرفه (TCC) | کالاها پس از پردازش باید به فصل، دسته یا زیردسته HS متفاوتی منتقل شوند | مهندسی، شیمیایی، الکترونیک، پردازش مواد غذایی |
| ارزش افزوده (VA) / حداکثر محتوای غیر مبدا | ارزش افزوده محلی باید از یک آستانه فراتر رود، یا محتوای غیر مبدا نباید از حداکثر درصدی از قیمت درب کارخانه فراتر رود | خودرو، ماشین آلات، محصولات ترکیبی |
| فرآیند خاص | یک فرآیند تولیدی تعریف شده باید در کشور مبدا انجام شود (به عنوان مثال، ریسیدن، بافتن، واکنش شیمیایی) | نساجی، پوشاک، داروسازی، فولاد |
| کاملاً بدست آمده (WO) | هیچ ماده غیر مبدا به هیچ وجه استفاده نشده است | کالاهای کشاورزی، مواد معدنی، ماهی |
| قواعد ترکیبی | محصول باید به طور همزمان دو یا چند معیار را برآورده کند | کالاهای تولیدی پیچیده، برخی مواد شیمیایی |
تحت TCA، هر دسته محصول مجموعه قوانین خاص خود را دارد که در Annex ORIG-2 آمده است. شما کد کالای محصول خود را جستجو میکنید و قانون مربوطه را پیدا میکنید. سپس ارزیابی میکنید که آیا فرآیند تولید شما آن را برآورده میکند.
توافقنامه تجارت و همکاری بریتانیا و اتحادیه اروپا در 1 ژانویه 2021 لازم الاجرا شد. این توافقنامه عوارض صفر را برای کالاهایی که از قواعد منشاء توافقنامه پیروی میکنند، فراهم میکند. این همان چیزی است که TCA را از یک رابطه تجاری استاندارد WTO متمایز میکند. همچنین انطباق را ضروری میسازد.
TCA از قواعد خاص محصول (PSRs) استفاده میکند که در Annex ORIG-2 توافقنامه آمده است. هر دسته محصول، که با کد کالای HS آن شناسایی میشود، قانون منشاء خاص خود را دارد. هیچ قانون واحدی برای همه چیز وجود ندارد.
برخی از نمونههای نحوه کار قواعد خاص محصول تحت TCA:
برای بررسی اینکه کدام قانون برای محصول شما اعمال میشود، از تعرفه تجاری آنلاین بریتانیا در trade-tariff.service.gov.uk استفاده کنید. همچنین میتوانید متن TCA را مستقیماً مشورت کنید. HMRC همچنین یادداشتهای راهنما را در مورد مطالبه ترجیح تحت TCA منتشر میکند.
قواعد TCA خاص محصول هستند اما متقارن هستند. همان استاندارد در هر دو جهت اعمال میشود. صادرکنندگان بریتانیا که ترجیح اتحادیه اروپا را مطالبه میکنند، با همان قواعدی روبرو هستند که صادرکنندگان اتحادیه اروپا که ترجیح بریتانیا را مطالبه میکنند.
انباشت یکی از مفیدترین مفاهیم در قواعد منشاء است. همچنین یکی از کمترین درک شدههاست.
تحت قواعد منشاء عادی، تنها مواد و پردازش از کشور مطالبهگر برای آزمون منشاء محاسبه میشود. مواد از هر جای دیگر، حتی اگر از یک شریک تجاری نزدیک آمده باشند، به عنوان غیر مبدا در نظر گرفته میشوند.
انباشت این را تغییر میدهد. این اجازه میدهد تا مواد و پردازش از کشورهای شریک خاص به عنوان مبدا برای آزمون قواعد منشاء شمرده شوند.
TCA برای انباشت دوطرفه بین بریتانیا و اتحادیه اروپا فراهم شده است. این بدان معنی است که:
چرا این در عمل اهمیت دارد؟
فرض کنید یک تولیدکننده الکترونیک بریتانیایی قطعاتی را از آلمان تهیه میکند. آن قطعات آلمانی مبدا اتحادیه اروپا دارند. تحت انباشت دوطرفه، تولیدکننده بریتانیایی میتواند آن قطعات اتحادیه اروپا را به عنوان مواد مبدا در نظر بگیرد. این هنگام محاسبه اینکه آیا محصول نهایی آنها آستانه ارزش افزوده TCA را برآورده میکند، اهمیت دارد.
بدون انباشت، آن قطعات آلمانی به عنوان غیر مبدا در نظر گرفته میشدند. این میتوانست محصول را از حد مجاز محتوای غیر مبدا فراتر ببرد و آن را از ترجیح TCA محروم کند.
انباشت به این معنی نیست که شما میتوانید از موادی از سراسر جهان استفاده کنید و مبدا بریتانیا را مطالبه کنید. این تنها به موادی با مبدا تایید شده اتحادیه اروپا، یا مبدا هر شریک انباشت اعمال شونده، محدود میشود.
مطالبه رفتار تعرفه ترجیحی تحت TCA، یا هر توافقنامه تجارت آزاد دیگر، مستلزم ارائه مدارک به عنوان گواه است. مقامات گمرکی نیاز به اثبات دارند که کالاهای شما واقعاً واجد شرایط منشاء هستند.
سه سند اصلی در زمینه بریتانیا و اتحادیه اروپا استفاده میشود.
اعلامیههای تامینکننده
اعلامیه تامینکننده، مبدا کالاها یا مواد را از یک تامینکننده تایید میکند. اگر قطعات یا موادی را از یک تامینکننده خریداری میکنید، اغلب به یک اعلامیه تامینکننده از آنها نیاز خواهید داشت. این از ادعاهای منشاء خود شما پشتیبانی میکند.
اعلامیههای تامینکننده باید وضعیت مبدا کالاها (مبدا دار یا غیر مبدا) را مشخص کنند. در صورت مبدا دار بودن، باید کشور مبدا آنها را مشخص کنند.
بیانیه مبدا
برای صادرات TCA به اتحادیه اروپا، صادرکننده یک بیانیه مبدا را بر روی فاکتور تجاری قرار میدهد. میتوان از سند تجاری دیگری نیز استفاده کرد. این جایگزین گواهی EUR1 قدیمی برای تجارت بریتانیا و اتحادیه اروپا شد.
بیانیه مبدا از یک اعلامیه خاص با کلمات تعیین شده استفاده میکند. HMRC متن دقیقی را که باید استفاده شود منتشر میکند. صادرکننده مسئول صحت آن است.
برای محمولههای بالای 6,000 پوند، صادرکننده برای ارائه بیانیه به وضعیت REX یا تایید HMRC نیاز دارد. برای مبالغ کمتر از 6,000 پوند، هر صادرکنندهای میتواند بیانیه را بدون ثبت REX ارائه دهد.
اعلامیههای تامینکننده بلندمدت
در مواردی که تامینکننده به طور منظم کالاهای یکسان با مبدا یکسان را ارائه میدهد، میتواند از اعلامیه تامینکننده بلندمدت استفاده کند. این پوشش دهنده تمام عرضه در یک دوره مشخص، معمولاً تا دو سال است. این امر نیاز به اعلامیه در هر فاکتور مجزا را از بین میبرد.
اعلامیههای بلندمدت باید در صورت تغییر محصول یا فرآیند به گونهای که بر مبدا تأثیر بگذارد، مجدداً صادر شوند.
قواعد منشاء فقط یک مسئله انطباق در نقطه صادرات نیستند. آنها پیامدهای عملی برای نحوه سازماندهی زنجیره تامین و نحوه قیمتگذاری محصولات شما دارند.
مواد ورودی خود را بشناسید. شما باید بدانید هر ماده یا قطعه اصلی در محصول شما از کجا میآید. اگر تامینکننده شما از چندین کشور تهیه میکند، به اعلامیههای تامینکننده نیاز دارید که مبدا آنچه را که به شما ارسال میکنند، تایید کند.
قبل از امضای قرارداد، قاعده خاص محصول را بررسی کنید. اگر در حال تامین قطعات جدید از تامینکننده خارج از بریتانیا و اتحادیه اروپا هستید، بررسی کنید که آیا استفاده از آن قطعات بر توانایی محصول شما برای مطالبه ترجیح TCA تأثیر میگذارد یا خیر. تصمیم به تهیه کالا از یک کشور خاص میتواند پیامدهای منشاء داشته باشد که باید قبل از تعهد، آنها را در نظر بگیرید.
سوابق را حفظ کنید. HMRC انتظار دارد صادرکنندگان بتوانند در صورت درخواست، منشاء را نشان دهند. اعلامیههای تامینکننده، لیست مواد، سوابق تولید و اسناد واردات را حداقل برای چهار سال نگهداری کنید.
مرتباً بازبینی کنید. اگر فرمول محصول، فرآیند تولید یا زنجیره تامین شما تغییر کند، وضعیت منشاء شما نیز ممکن است تغییر کند. محصولی که سال گذشته واجد شرایط منشاء بریتانیا بوده است، ممکن است امسال واجد شرایط نباشد اگر برای یک قطعه کلیدی به تامینکننده ارزانتر خارج از اتحادیه اروپا تغییر کردهاید.
به مشتریان خود هشدار دهید. اگر مطمئن نیستید که کالاهای شما واجد شرایط ترجیح هستند، به مشتریان برای مطالبه آن تشویق نکنید. ادعای نادرست ترجیح، بدهی گمرکی ایجاد میکند که معمولاً بر عهده واردکننده ثبت شده، یعنی مشتری شما، است.
اینها اشتباهاتی هستند که بیشتر در عمل رخ میدهند. آنها بیشترین احتمال ایجاد مشکل در آینده را دارند.
فرض اینکه کشور مبدا برابر با کشور منشاء است. کالاهای حمل شده از آلمان لزوماً مبدا آلمان ندارند. همیشه منشاء را از طریق اعلامیههای تامینکننده تایید کنید. فرض نکنید.
عدم دریافت اعلامیههای تامینکننده. بسیاری از تولیدکنندگان بریتانیایی به ورودیهای تامینکنندگان خارجی تکیه میکنند اما هرگز اعلامیه تامینکننده درخواست نمیکنند. بدون اینها، آنها نمیتوانند منشاء مواد خود را نشان دهند و نمیتوانند ادعاهای منشاء خود را حمایت کنند.
اشتباه گرفتن بازاریابی "ساخت بریتانیا” با منشاء ترجیحی. محصولی که برای اهداف بازاریابی "ساخت بریتانیا” برچسبگذاری شده است، ممکن است تحت قواعد خاص محصول TCA واجد شرایط منشاء بریتانیا نباشد. استاندارد بازاریابی و استاندارد سیاست تجاری چیزهای متفاوتی هستند.
اعمال قاعده خاص محصول نادرست. TCA صدها قاعده خاص محصول دارد. استفاده از کد HS اشتباه به این معنی است که شما قانون اشتباه را جستجو میکنید. همیشه از کد کالای ده رقمی صحیح شروع کنید.
نادیده گرفتن الزام ثبت REX. برای محمولههای بالای 6,000 پوند، برای ارائه بیانیه مبدا به ثبت REX نیاز دارید. صادرکنندگانی که بدون تایید لازم بیانیه ارائه میدهند، اعلامیههای نامعتبر ارائه میدهند.
عدم تمدید اعلامیههای تامینکننده بلندمدت. اعلامیههای بلندمدت منقضی میشوند. صادرکنندگانی که به اعلامیههای قدیمی تکیه میکنند، ادعاهای منشاء ارائه میدهند که نمیتوانند از آنها حمایت کنند.
عدم در نظر گرفتن انباشت. برخی از صادرکنندگان بریتانیا با در نظر گرفتن ورودیهای با مبدا اتحادیه اروپا به عنوان غیر مبدا، خود را غیرضروری محروم میکنند. انباشت دوطرفه تحت TCA اجازه میدهد مواد اتحادیه اروپا هنگام محاسبه صلاحیت ترجیح TCA به عنوان مبدا شمرده شوند.
قبل از برگزیت، کسبوکارهای بریتانیایی که با اتحادیه اروپا تجارت میکردند، نیازی به فکر کردن در مورد قواعد منشاء نداشتند. به عنوان اعضای اتحادیه اروپا، کالاها بدون بررسی منشاء یا ارزیابی عوارض آزادانه حرکت میکردند. این وضعیت در 1 ژانویه 2021 تغییر کرد.
TCA عوارض صفر را بر تجارت بریتانیا و اتحادیه اروپا معرفی کرد، اما با شرایطی. آن شرایط، قواعد منشاء هستند.
برای بسیاری از تولیدکنندگان بریتانیایی، این یک مشکل واقعی ایجاد کرد. زنجیرههای تامین بریتانیا بر فرض تجارت آزاد اتحادیه اروپا ساخته شده بودند. قطعات به طور معمول از سراسر اتحادیه اروپا تامین میشدند و در محصولات بریتانیایی گنجانده میشدند. پس از برگزیت، تعداد بیش از حد ورودیهای غیر مبدا از خارج از اتحادیه اروپا میتوانست محصول را خارج از قواعد منشاء TCA قرار دهد.
بیشترین بخشهای تحت تأثیر عبارتند از:
برخی از تولیدکنندگان زنجیرههای تامین را بازسازی کردهاند تا به جای گزینههای با هزینه کمتر، از تامینکنندگان بریتانیایی یا اتحادیه اروپا تهیه کنند. این امر محصولات آنها را در چارچوب قواعد ترجیح TCA نگه میدارد. برخی دیگر پذیرفتهاند که محصولاتشان واجد شرایط نیستند، قیمتگذاری را متناسب با آن انجام دادهاند، یا برای رقابتی ماندن، هزینه عوارض را جذب کردهاند.
نکته کلیدی برای صادرکنندگان بریتانیا: عوارض صفر TCA در دسترس است، اما خودکار نیست. کالاهای شما باید واقعاً تحت قاعده خاص محصول مربوطه، در بریتانیا منشاء داشته باشند. اگر اینطور نباشد، عوارض واردات استاندارد اتحادیه اروپا اعمال میشود.
سناریو: یک تولیدکننده پوشاک بریتانیایی مستقر در لستر، شلوارهای نخی مردانه تولید میکند. کد کالا 6203 42 31 10 است. آنها به یک خردهفروش در فرانسه صادر میکنند و میخواهند ترجیح TCA را مطالبه کنند: عوارض واردات صفر هنگام ورود به اتحادیه اروپا.
مرحله 1: یافتن قاعده خاص محصول.
طبق Annex ORIG-2 TCA، قانون مربوط به شلوارهای مردانه (دسته HS 6203) تولید از نخ را ملزم میکند. در عمل، پارچه باید در بریتانیا یا اتحادیه اروپا تولید شده باشد. این یک قاعده مبتنی بر پارچه است. صرف برش و دوخت پارچه وارداتی در بریتانیا کافی نیست.
مرحله 2: ارزیابی زنجیره تامین.
تولیدکننده پارچه نخی را از یک کارخانه در ترکیه تهیه میکند. ترکیه بریتانیا یا اتحادیه اروپا نیست. پارچه غیر مبدا است. قانون پارچه تولید شده در بریتانیا یا اتحادیه اروپا را که از نخ ریسیده شده در بریتانیا یا اتحادیه اروپا بافته شده است، الزام میکند. پارچه از ترکیه این الزام را برآورده نمیکند.
مرحله 3: آیا انباشت میتواند کمک کند؟
انباشت دوطرفه تحت TCA فقط به ورودیهای بریتانیا و اتحادیه اروپا اعمال میشود. پارچه ترکی نه مبدا بریتانیا است و نه اتحادیه اروپا، بنابراین انباشت در اینجا کمکی نمیکند.
مرحله 4: نتیجه بدون تغییر در زنجیره تامین.
محصول تحت قاعده خاص محصول TCA به عنوان مبدا بریتانیا واجد شرایط نیست. اگر خردهفروش فرانسوی در هنگام واردات ترجیح TCA را مطالبه کند، این ادعا نامعتبر است. HMRC و مقامات گمرکی فرانسه میتوانند بازپرداخت عوارض را که باید پرداخت میشد، مطالبه کنند. این ممکن است همراه با بهره و جریمه باشد.
مرحله 5: راه حل.
تولیدکننده دو گزینه دارد. آنها میتوانند پارچه را از یک بافنده بریتانیایی یا اتحادیه اروپا تهیه کنند و اطمینان حاصل کنند که خود پارچه مبدا مناسب را دارد. یا میتوانند بدون ترجیح TCA قیمتگذاری کنند و به مشتری خود هشدار دهند که عوارض واردات استاندارد اتحادیه اروپا اعمال خواهد شد. هر رویکردی قانونی است. کاری که آنها نمیتوانند انجام دهند این است که یک اعلامیه منشاء را ارائه دهند که میدانند نادرست است.
درس: قواعد منشاء باید در برابر زنجیره تامین واقعی تأیید شوند. قاعده خاص محصول برای پوشاک سختگیرانه است. فرضیات در مورد "ساخت بریتانیا” جایگزین ارزیابی منشاء مناسب نمیشوند.
تفاوت بین کشور مبدا و کشور صادرات چیست؟
کشور صادرات جایی است که کالاها از آن حمل شدهاند. کشور مبدا جایی است که کالاها تولید شده یا آخرین بار به طور اساسی تبدیل شدهاند. محصولی که از یک مرکز توزیع بریتانیا حمل شده است، ممکن است در چین تولید شده باشد. مبدا آن چین است، نه بریتانیا.
آیا در هر محموله صادراتی باید مبدا را اعلام کنم؟
شما فقط در صورتی به اعلامیه مبدا نیاز دارید که مشتری شما بخواهد در هنگام واردات، رفتار تعرفه ترجیحی را مطالبه کند. اگر آنها ترجیح را مطالبه نکنند، هیچ بیانیه مبدا مورد نیاز نیست. این ممکن است به این دلیل باشد که محصول واجد شرایط نیست یا عوارض در هر صورت پایین است. شما هرگز نباید بیانیه مبدا را که میدانید نادرست است، ارائه دهید.
اگر کالاهای من تحت TCA واجد شرایط منشاء بریتانیا نباشند، چه اتفاقی میافتد؟
مشتری اتحادیه اروپا شما هنگام ورود کالا به اتحادیه اروپا، نرخ استاندارد عوارض MFN را پرداخت خواهد کرد. این اغلب برای کالاهای تولید شده 6 تا 12 درصد است. پیشاپیش به مشتریان هشدار دهید تا بتوانند بودجه آن را تامین کنند. اگر ادعای ترجیح نادرست بوده است، واردکننده ممکن است با تقاضای عوارض پرداخت نشده از سوی گمرکات اتحادیه اروپا روبرو شود.
شماره REX چیست و آیا به آن نیاز دارم؟
REX مخفف Registered Exporter (صادرکننده ثبت شده) است. این یک ثبت نام در HMRC است که به شما امکان میدهد بیانیههای مبدا را برای محمولههایی با ارزش بیش از 6,000 پوند ارائه دهید. شما از طریق سرویس آنلاین HMRC درخواست میدهید. برای محمولههای کمتر از 6,000 پوند، هر صادرکنندهای میتواند بیانیه را بدون ثبت REX ارائه دهد.
آیا میتوانم از همان مدارک قواعد منشاء برای همه توافقنامههای تجاری استفاده کنم؟
خیر. هر توافقنامه تجاری قواعد خاص خود و مدارک مورد تایید خود را دارد. بیانیه مبدا TCA با مدارکی که تحت توافقنامههای تجاری بریتانیا و کانادا یا بریتانیا و ژاپن استفاده میشود، متفاوت است. همیشه بررسی کنید که کدام سند برای توافقنامه خاصی که بر آن تکیه میکنید، مورد نیاز است.
چه مدت باید سوابق قواعد منشاء را نگه دارم؟
HMRC توصیه میکند تمام سوابق پشتیبان را حداقل برای چهار سال از تاریخ صادرات نگهداری کنید. این شامل اعلامیههای تامینکننده، لیست مواد، سوابق تولید و اسناد واردات میشود. برخی از توافقنامههای تجاری دوره نگهداری طولانیتری را الزامی میکنند.
تفاوت بین اعلامیه تامینکننده و بیانیه مبدا چیست؟
اعلامیه تامینکننده توسط تامینکننده مواد یا قطعات به مشتری خود (تولیدکننده یا صادرکننده) ارائه میشود. این وضعیت مبدا مواد عرضه شده را تایید میکند. بیانیه مبدا توسط صادرکننده به واردکننده ارائه میشود. این وضعیت کالاهای نهایی را که الزامات منشاء توافقنامه تجاری مورد استفاده را برآورده میکنند، تایید میکند. اینها اسناد متفاوتی هستند که اهداف متفاوتی را در همان زنجیره شواهد دنبال میکنند.
کالاهای من در بریتانیا از قطعات وارداتی مونتاژ میشوند. آیا آنها مبدا بریتانیا دارند؟
این بستگی به این دارد که آیا فرآیند مونتاژ با قاعده خاص محصول برای کد کالای شما مطابقت دارد یا خیر. مونتاژ ساده، یعنی کنار هم قرار دادن قطعات از پیش ساخته شده، اغلب به عنوان پردازش کافی محسوب نمیشود. ممکن است همچنان لازم باشد آزمون تغییر طبقهبندی تعرفه یا آزمون ارزش افزوده برآورده شود. قبل از ارائه هرگونه ادعایی، قاعده خاص محصول خود را جستجو کنید.
قواعد منشاء "هویت اقتصادی” کالاها را تعیین میکنند: کدام کشور برای اهداف تجاری واقعاً از آن میآید. کشور مبدا با کشور حمل و نقل یکسان نیست.
دو نوع وجود دارد: منشاء ترجیحی (برای مطالبه صرفهجویی در عوارض تحت توافقنامه تجاری) و منشاء غیر ترجیحی (برای ضد دامپینگ، تحریمها، آمار تجارت و سایر اقدامات). اکثر صادرکنندگان بریتانیا به اتحادیه اروپا عمدتاً نگران منشاء ترجیحی تحت TCA هستند.
دو آزمون اصلی برای منشاء ترجیحی کاملاً بدست آمده (کل محصول از یک کشور آمده است، عمدتاً برای کالاهای طبیعی) و پردازش کافی (محصول از مواد وارداتی ساخته شده است که به اندازه کافی تبدیل شدهاند تا مبدا را اعطا کنند) هستند.
پردازش کافی با استفاده از سه معیار اصلی ارزیابی میشود: تغییر طبقهبندی تعرفه، آستانه ارزش افزوده، و الزامات فرآیند خاص. کدام یک اعمال میشود بستگی به کد کالای محصول دارد.
تحت TCA، هر دسته محصول قاعده خاص محصول خود را دارد که در Annex ORIG-2 آمده است. هیچ قانون واحدی برای همه چیز وجود ندارد. شما باید قانون مربوط به کد کالای خاص خود را جستجو کنید.
انباشت دوطرفه تحت TCA به این معنی است که مواد با مبدا اتحادیه اروپا که در تولید بریتانیا استفاده میشوند، میتوانند به عنوان مبدا شمرده شوند. این یک ابزار مهم برای تولیدکنندگان بریتانیایی است که از تامینکنندگان اتحادیه اروپا تهیه میکنند.
مطالبه ترجیح TCA مستلزم ارائه مدارک به عنوان گواه است، عمدتاً بیانیه مبدا بر روی فاکتور تجاری. برای محمولههای بالای 6,000 پوند، شما باید یک صادرکننده ثبت شده (REX) باشید که در HMRC ثبت نام کردهاید.
پس از برگزیت، تولیدکنندگان بریتانیایی که به اتحادیه اروپا صادر میکنند، باید منشاء بریتانیا را ثابت کنند تا از عوارض صفر بهرهمند شوند. کالاهای ساخته شده عمدتاً از ورودیهای غیر بریتانیایی و غیر اتحادیه اروپا، اغلب قواعد خاص محصول را رد میکنند، به ویژه در نساجی، خودرو و غذا.
اعلامیههای تامینکننده، لیست مواد و سوابق تولید را حداقل برای چهار سال نگهداری کنید. HMRC میتواند در هر زمان شواهدی از منشاء را درخواست کند.
اگر مطمئن نیستید که کالاهای شما واجد شرایط منشاء بریتانیا هستند، اعلامیه مبدا ارائه ندهید. ادعای نادرست ترجیح، بدهی گمرکی ایجاد میکند که معمولاً بر عهده مشتری شما به عنوان واردکننده ثبت شده اتحادیه اروپا است.
This article is part of a learning path — return to explore more topics.
Keep reading
بونڈڈ ویئر ہاؤس کی وضاحت: کسٹمز ویئر ہاؤسنگ کیسے کام کرتی ہے اور اسے کب استعمال کرنا ہے بونڈڈ ویئر ہاؤس کیا ہے؟ ایک بونڈڈ
اندرونی پراسیسنگ ریلیف (IPR) کی وضاحت: جن اشیاء پر آپ پروسیسنگ اور دوبارہ برآمد کرتے ہیں ان پر امپورٹ ڈیوٹی معطل کرنے کا طریقہ IPR
EUR1 موومنٹ سرٹیفکیٹ کی وضاحت: یہ کیا ہے اور برطانیہ-یورپی یونین کی تجارت کے لیے اسے کیسے حاصل کیا جائے EUR1 سرٹیفکیٹ کیا ہے؟ EUR1
برآمدی کسٹمز کلیئرنس کی وضاحت: کیا برطانوی برآمد کنندگان کو ملک چھوڑنے سے پہلے کرنا ہوگا برآمدی کسٹمز کلیئرنس کیا ہے؟ برآمدی کسٹمز کلیئرنس برطانیہ
کمرشل انوائس کی وضاحت: یہ کیا ہے، اس میں کیا شامل ہونا چاہیے، اور یہ برطانیہ کی تجارت کے لیے کیوں اہم ہے کمرشل انوائس
DPU Incoterm (Delivered at Place Unloaded) کی وضاحت: برطانیہ کے لیے ایک گائیڈ DPU کیا ہے؟ DPU، Delivered at Place Unloaded، واحد Incoterm ہے جہاں